Στάθης: Αντιφασισμός της δεκάρας

Αρχισαν οι «αριστερές» αγριότητες. Την «ανατομία» του συνήγορου υπεράσπισης του κ. Κασιδιάρη παρουσίασε χθες η «Εφημερίδα των Συντακτών». Την πολιτική ιστορία του δικηγόρου, τι καπνό φουμάρει, τι πολυπράγμων είναι και τα συναφή – σαν σφαγμένο βατράχι στο εργαστήριο ο συνήγορος υπεράσπισης, περάστε, κόσμε, να δείτε τι κουμάσι είναι..!
Δηλαδή ο κ. Κασιδιάρης δεν δικαιούται συνήγορο; δεν δικαιούταιυπεράσπισης; Δεν κόπτεται χρόνια τώρα -απ’ την εποχή τουΔιαφωτισμού- κάθε πολίτης δεξιός ή αριστερός για το ιερόδικαίωμα των κατηγορουμένων να υπερασπίζονται τον εαυτόν τους;
Κι από πότε κάθε συνήγορος πρέπει να διαπομπεύεται; Από πότε ένας δικηγόρος που αναλαμβάνει την υπεράσπιση ενός πολίτη πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές οποιουδήποτε τον κρίνει – δίκην «λαϊκού δικαστή»; Αν δεν είναι αυτό φασισμός, τι είναι φασισμός;
Ή μήπως ξεχάσαμε τόσο γρήγορα την προσπάθεια διασυρμού της κυρίαςΚωνσταντοπούλου απ’ το ΠΑΣΟΚ και τα παπαγαλάκια του στα ΜΜΕ, ως «συνηγόρου βιαστών;»
Ομως δεν πρόκειται για κοντή μνήμη, αλλά για αμάθεια και εμπάθεια. Ήμουνα νιος και γέρασα παρατηρώντας (και νοιώθοντας τις συνέπειες) να ενδημούν και στην Αριστερά οι εξυπνάκηδες των δύο μέτρων και των δύο σταθμών. Εκείνων των λίγων έστω, αλλά ικανών να ταλαιπωρούν την πολιτική, τη λογική και την ηθική ενός ολόκληρου χώρου, όταν στους φόνους στη Μαρφίν φέρ’ ειπείν δεν έβλεπαν την ωμή φασιστική βία, ούτε την πιθανόν κατευθυνόμενη βία από πονηρούς, αλλά κάτι το «οικείο», που θα έπρεπε να προστατεύσουν, αν το αφήσουν να υπάρχει ανάμεσά τους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
Advertisements