Ν. Μπογιόπουλος: Αποδέσμευση!

Αυτή κι αν ήταν «ιστορική» στιγμή! Ήταν το βράδυ της έλευσης του ευρώ στην Ελλάδα. Με τον κύριο Σημίτη, πρωθυπουργό τότε, να ποζάρει πανευτυχής, αφού είχε ήδη κάνει την πρώτη ανάληψη μέσω ΑΤΜ και με τον κύριο Παπαδήμο, τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, να χειροκροτεί για το… επίτευγμα.
   Το γεγονός εκείνο αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως αφορμή ώστε ο δημόσιος βίος να κατακλυσθεί από μια ανελέητη προπαγάνδα που ως συνήθως επιδιώκει να παρουσιάσει το συμφέρον του τραπεζίτη και του εργολάβου σαν «εθνικό» και πολύ περισσότερο σαν «λαϊκό» συμφέρον…
   Το τι ειπώθηκε εκείνες τις ημέρες από τα κόμματα και απ’ όλο το θίασο των «αστέρων» του «ευρωμονόδρομου», δεν περιγράφεται. Μεγαλοστομίες. Ψέματα. Υποσχέσεις για ανθόσπαρτο βίο που ανέμενε τάχα τον ελληνικό λαό. Ένας θίασος που περιφερόταν μεταξύ γελοιότητας και ρηχότητας. Η αντιεπιστημονικότητα των «φωστήρων» με τις αναλύσεις τους περί «θαλερής ΕΕ» και ο δημαγωγικόςμαυρογιαλουρισμός, εις σάρκαν μίαν.
   Το τι συνέβη πραγματικά στην ΕΕ, στην Ευρωζώνη και στον καπιταλιστικό κόσμο εν γένει, το τι έχει υποστεί ειδικά ο ελληνικός λαός στα πάνω από δέκα χρόνια που πέρασαν από τότε, το πού κατέληξαν εκείνα τα «ευρω-παραμύθια»είναι σε όλους γνωστό:
  • Είναι μέσα σε αυτόν τον «υπέροχο» κόσμο, τον κόσμο της ΕΕ, της ΟΝΕ και του ευρώ, όπου η Ελλάδα χρεοκοπεί «ελεγχόμενα» και όπου ο λαός της πτωχεύει ανεξέλεγκτα!
  • Είναι μέσα στον κόσμο του ευρώ, τον κόσμο των αέναων, των μάταιων, των αβάσταχτων και πάντοτε άνωθεν επιβαλλόμενων «θυσιών», που η Ελλάδα παρομοιάζεται με τον «Τιτανικό» και που ο λαός της, στοιβαγμένος μονίμως στη «τρίτη» θέση, οδηγείται σε πνιγμό.
  • Η Ελλάδα της ευρω-φτώχειας και της τρόικας, είναι η Ελλάδα της ΕΕ, της Ευρωζώνης και του ευρώ.
  • Η Ελλάδα των χαρατσιών, των συσσιτίων, της διαλυμένης Υγείας, είναι η Ελλάδα της ΕΕ.
  • Η Ελλάδα των μισθών και συντάξεων πείνας, των Μνημονίων, του ΔΝΤ, του «καλό κουράγιο Έλληνες», της επιτήρησης, της ευρω-λιτότητας είναι η Ελλάδα της ΕΕ.
  • Η Ελλάδα των αστέγων, των «λουκέτων», των μαγκαλιών, των απολύσεων, της νέας μετανάστευσης, της αγροτικής και βιομηχανικής αποσάθρωσης, η Ελλάδα που εισάγει σπίρτα από την Τουρκία και λεμόνια από την Αργεντινή, είναι η Ελλάδα της ΕΕ.
  • Είναι μέσα σε αυτόν τον κόσμο, τον κόσμο του ευρώ, της ΕΕ και της Ευρωζώνης, που πάνω από 1,5 εκατομμύριο Ελληνες βουλιάζουν στην ανεργία, που τα εκατομμύρια των εργαζομένων και των συνταξιούχων παλεύουν καθημερινά με τη φτώχεια τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ν. Μπογιόπουλος: Χρυσαυγίτες – Οι νέο-χίτες της «Ζήμενς», της «Ντόιτσε Μπανκ» και της «Κρουπ»

Του Ν.ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Αυτή είναι η φρίκη, η κτηνωδία, ο μισανθρωπισμός του ναζισμού. Αυτά είναι τα εγκλήματα που αποτυπώθηκαν στις φωτογραφίες. Που καταγράφηκαν στην ιστορική μνήμη. Που καθορίζουν τη συλλογική συνείδηση όσων θέλουν να μετέχουν σε αυτό που ονομάζουμε «ανθρωπότητα».
Αλλά, σύμφωνα με τα χιτλερικά αποβράσματα της Χρυσής Αυγής, αυτά τα εγκλήματα… «δεν υπάρχουν». Οπως είπαν στη Βουλή τα ναζιστόμουτρα, το «Ολοκαύτωμα δεν υπήρξε». Που σημαίνει πως οι Ελληνες Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, των Ιωαννίνων, της Βέροιας ούτε αυτοί υπήρξαν κι ούτε ποτέ εξοντώθηκαν από τους ναζί…
Μπορεί, μάλιστα, να μην υπήρξαν ούτε τα Καλάβρυτα. Ούτε το Δίστομο. Ούτε η Βιάνος. Ούτε το μπλόκο της Καλογρέζας. Ούτε το μπλόκο της Κοκκινιάς. Ούτε καν ο τοίχος της Καισαριανής… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ν. Μπογιόπουλος: Τοποθέτηση για τον Αντιρατσιστικό στην εκπομπή enikos (Video)

Ν. Μπογιόπουλου: Το 1887 ήταν Θωρηκτά, το 2013 είναι Φρεγάτες

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Η ίδια τραγική ιστορία, η ιστορία αυτής της αέναης τραγωδίας που βιώνει ο λαός και ο τόπος, ακόμα και στην περίπτωση που θα επαναλαμβανόταν ως φάρσα, θα ήταν μια κάποια «πρόοδος».

Ομως εδώ δεν έχουμε καν κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε καν την επανάληψη της Ιστορίας ως φάρσα. Εδώ έχουμε την ίδια Ιστορία να συνεχίζεται ως αέναο δράμα, με το ένα τραγικό της κεφάλαιο να διαδέχεται το άλλο.
Ας εξηγηθούμε:
Πάμε το ρολόι του χρόνου δυο αιώνες πίσω. Από τον 21ο αιώνα στα τέλη του 19ου. Στα 1887.
Τότε, παραμονές τού «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», ο Χαρίλαος Τρικούπης διαπραγματευόταν για λογαριασμό της εγχώριας πλουτοκρατίας ένα νέο δάνειο με τους (ίδιους πάντα) «συμμάχους» και «φίλους».
Τελικά, το δάνειο ορίστηκε στο ονομαστικό ποσό των 135 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων, από το οποίο, όμως, το πραγματικό ποσό που συμφωνήθηκε να εκταμιευτεί από τους πιστωτές μας – μετά τις κρατήσεις, τις εγγυήσεις και τις προπληρωμές τόκων – δεν ξεπερνούσε τα 90 εκατομμύρια φράγκα.
Τι έγινε, όμως, με τα υπόλοιπα; Πού πήγαν τα λεφτά του δανείου; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥΣ ΤΟΥ «ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΒΙΑ ΑΠ’ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ»…

Του Ν.ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Την Πέμπτη τα ξημερώματα δυο φασιστόμουτρα δολοφόνησαν στα Πετράλωνα ένα παιδί 26 ετών από το Πακιστάν. Στο σπίτι του ενός από τους μαχαιροβγάλτες – που όπως ομολόγησαν διέπραξαν το έγκλημα επειδή ο νέος τους εμπόδιζε με το ποδήλατό του – βρέθηκαν προεκλογικά φυλλάδια τηςΧρυσής Αυγής.

Η δολοφονία, που έρχεται να προστεθεί στη μακρά αλυσίδα της ρατσιστικής βίας, δεν αποτέλεσε αφορμή για την πρόκληση κάποιουμείζονος κύματος πολιτικής κοκορομαχίας, ανάλογου εκείνου που επί μέρες είδαμε να εκδηλώνεται και να συντηρείται με αφορμή τα γκαζάκια, τιςστρακαστρούκες και τις βίλες ώσπου να φτάσουμε στα «Καλάσνικοφ».

Το έγκλημα δεν προκάλεσε την εμφάνιση στον «πολιτικό καφενέ» ούτε του Βορίδη, ούτε του Γεωργιάδη, ούτε της Μπακογιάννη, ούτε εκείνου του απίθανου Κωνσταντινόπουλου (έτσι δεν τον λένε;) τουΠΑΣΟΚ, ούτε του Δένδια, πέραν των τυπικών ανακοινώσεων εκ μέρους του υπουργείου.

Όσο για τους εντεταλμένους των τηλεοπτικών σταθμών, τους επιφορτισμένους να συλλέγουν και να απαιτούν δηλώσεις «καταδίκης της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται», δεν έστησαν ούτε ένα τηλεπαράθυρο για να αναλύσουν, να εντοπίσουν ή, πολύ περισσότερο, να αναδείξουν ενδεχόμενες πολιτικές πλευρές που μπορεί να σχετίζονται με τα αίτια αυτής της δολοφονικής βίας. Δεν αφιέρωσαν ούτε μια «στρογγυλή τράπεζα προβληματισμού», από αυτές που διανθίζονται με τις θεωρίες περί των «δυο άκρων» και που τις συνηθίζουν όταν πρόκειται να αξιοποιήσουν το θέμα «βία» με τον γνωστό τρόπο: Για να το στρέφουν ενάντια στο λαό, συκοφαντώντας το εργατικό κίνημα και προβοκάροντας τον μαζικό πολιτικό αγώνα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ν. Μπογιόπουλος: Δημοκρατία…

Του Ν.ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Η ιστορία με το χαράτσι της ΔΕΗ είναι αποκαλυπτική πολλών πραγμάτων όσον αφορά τη Δημοκρατία τους.

Ας δούμε τρεις πλευρές:

α) Απύθμενη υποκρισία, αβυσσαλέο ψεύδος

Στις 23/6/2011 ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος, δήλωνε τα εξής:

«Σε σχέση με τα ακίνητα, η εκτίμησή μας είναι ότι (…) δε χρειάζεται να γίνει άλλη παρέμβαση και κυρίως δε χρειάζεται να γίνει άλλη παρέμβαση μέσα στο λογαριασμό της ΔΕΗ.Δεν είναι οι λογαριασμοί της ΔΕΗ ο μοχλός για να εισπράττεις τέλη ή φόρους και ιδίως φόρους, διότι το ηλεκτρικό ρεύμα είναι ένα κοινωνικό αγαθό θεμελιώδες και δεν μπορείς να συνδέεις την εκπλήρωση άλλων υποχρεώσεων, πέραν των δημοτικών εν πάση περιπτώσει των συνδεδεμένων απόλυτα με τον τόπο κατοικίας ή εγκατάστασης, με τους μηχανισμούς αυτούς οι οποίοι έχουν άλλο σκοπό και γιατί εν πάση περιπτώσει πρέπει να αναζητήσουμε κίνητρα για την οικοδομή και γιατί είναι ήδη πολύ επιβαρυμένο το ακίνητο». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ν. Μπογιόπουλος: Στο Ζενίθ του… Ναδίρ!

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Εχουμε εισέλθει στον αστερισμό της εφαρμογής του τρίτου μνημονίου και ήδη μέχρι στιγμής, μετράμε:

  • Ανεργία που τα πραγματικά της μεγέθη ξεπερνούν το 30%.
  • Φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό που σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιούροστατ αγκαλιάζουν το 70% του ελληνικού πληθυσμού.
  • Πάνω από 500.000 παιδιά που σύμφωνα με τις καταγραφές της ΟΥΝΕΣΚΟ υποσιτίζονται.
  • Διπλασιασμό των ανθρώπων που για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ προστρέχουν στα συσσίτια.
  • Απροσδιόριστο αριθμό αστέγων.
  • Χίλιες οικογένειες που κάθε μέρα μένουν χωρίς ρεύμα αφού αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς και η ΔΕΗ τους κόβει το ηλεκτρικό.
  • Χιλιάδες και χιλιάδες «λουκέτα» μαγαζιών στις πόλεις και στα χωριά της επικράτειας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου