ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Χήτας Λάμπρος

Παρέμβαση στην εκδήλωση της πρωτοβουλίας των 1000

Αθήνα 25-1-2014

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

01. Φόβοι της ελληνικής κυβέρνησης, ένα καθοριστικό πολιτικό ερώτημα και ο  Ριζοσπάστης.

Στην πρόσφατη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο Στρασβούργο στις 15-1-2014, (στα πλαίσια της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ) ο κ. Σαμαράς μεταξύ άλλων δήλωσε πως η αξιωματική αντιπολίτευση στη χώρα, (εν προκειμένου ο ΣΥΡΙΖΑ) αποτελεί «ένα κόμμα που κινείται μεταξύ ενός άκρατου λαϊκισμού και ενός συγκεκαλυμμένου εξτρεμισμού». Η δήλωση αυτή με απλά λόγια, αν μη τι άλλο, προειδοποιεί τους εταίρους μας ότι: είτε ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά (εφόσον συγκροτήσει κυβέρνηση) θα αναγκαστεί να προβεί σε σημαντικές «απαράδεκτες» παραχωρήσεις προς τα λαϊκά στρώματα αναιρώντας ουσιαστικές πλευρές του αντιλαϊκού «ευρωπαϊκού κεκτημένου» ή ακόμη χειρότερα ενδέχεται να αναγκαστεί να προβεί σε μια βαθύτερη αναθεώρηση των όρων διεθνοποίησης του ελληνικού καπιταλισμού αμφισβητώντας τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις του ελληνικού κράτους, διαδικασία που αντικειμενικά ενέχει τεράστιους κινδύνους για τα αστικά συμφέροντα ολόκληρου του πολιτικού πλαισίου της ευρωπαϊκής διεθνοποίησης. Συνεπώς γα το Σαμαρά, μια ενδεχόμενη «Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ» στην Ευρώπη είναι κάτι σα να λέμε ότι θα πέσουν οι καλικάντζαροι μέσα στο γάλα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης

ΑΝΕΣΤΗΣ ΤΑΡΠΑΓΚΟΣ

Θεσσαλονίκη – Αύγουστος 2013


Η καπιταλιστική κερδοφορία κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης


Σ’ όλες τις μεταπολεμικές δεκαετίες μέχρι την έκρηξη της τελευταίας κρίσης υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου (2008), καταγράφηκε μια σημαντική οικονομική μεγέθυνση η οποία και είχε ως κίνητρο την διασφάλιση μιας ισχυρής κερδοφορίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Σε μια πρώτη περίοδο (1945 – 1973) κατά τρόπο έντονο και απρόσκοπτο, σε μια δεύτερη περίοδο (1973 – 2008) με μια μορφή μετριασμένη, λόγω της πρώτης μεταπολεμικής οικονομικής κρίσης των αρχών της δεκαετίας του 1970. Εφόσον μ’ άλλες λέξεις διασφαλίζονται όροι επαρκούς αποδοτικότητας των επενδυμένων κεφαλαίων των ιδιωτικών επιχειρήσεων, αυτές οδηγούνται στην συστηματική αύξηση των παγίων τους κεφαλαίων και επέρχεται η διαρκής αύξηση της παραγωγής και του κύκλου εργασιών τους, δηλαδή θετικοί ετήσιοι ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κ. Λαπαβίτσας: Διαμορφώνοντας μια Ριζοσπαστική Αριστερή Πρόταση για την Ευρώπη

Του Κ.ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ
Ο βραχυπρόθεσμος θρίαμβος της λιτότητας
Αναλογιστείτε για λίγο την κατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας πρίν ακριβώς ένα χρόνο. Οι ρυθμοί ανάπτυξης έπεφταν, η ανεργία μεγάλωνε και η συνολική ζήτηση βρισκόταν σε υποχώρηση. Δεν υπήρχε ακόμη γενικευμένη ύφεση, αλλά τα πράγματα στην ευρωπαϊκή περιφέρεια πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Στην Ελλάδα είχαμε ήδη συνθήκες καταστροφής χωρίς προηγούμενο σε κατάσταση ειρήνης. Επίσης, οι χρηματοπιστωτικές αγορές και οι τράπεζες βρίσκονταν σε βαθιά αναταραχή. Η ΕΚΤ του κ. Ντράγκι είχε παρέμβει δυναμικά προς το τέλος του 2011 παρέχοντας μεγάλα ποσά ρευστότητας και αποτρέποντας την άμεση τραπεζική κατάρρευση. Αλλά τα σπρεντ παρέμεναν ψηλά και η δυνατότητα των περιφερειακών χωρών να δανειστούν στις αγορές ομολόγων ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη. Οι αγορές φοβόνταν οξεία κρίση που θα οδηγούσε σε στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ για μία, ή περισσότερες χώρες της περιφέρειας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Η συστημική κρίση του ευρώ» – Μελέτη Φλάσμπεκ & Λαπαβίτσα για το Ινστιτούτο Ρόζα Λούξεμπεργκ

 Η μελέτη συνδράμει στο διάλογο που ανοίγει σε ολόκληρη την Ευρώπη με σκοπό να δοθούν καίριες και αποτελεσματικές απαντήσεις στο φαινόμενο της κρίσης τηε ευρωζώνης. Επιστρέφει στις απαρχές της Νομισματικής Ένωσης αναλύοντας τις δομικές της αδυναμίες, τα λάθη που έγιναν στη συνέχεια και την πορεία της μετά την παγκόσμια ύφεση του 2008-9. Παράλληλα εξετάζει το σημερινό πολιτικό περιβάλλον και τους λόγους για τους οποίους τα μέχρι τώρα σχέδια δεν αποτέλεσαν την αποτελεσματική λύση για την έξοδο από την κρίση. Χαρακτηριστικό της μελέτης είναι ότι τεκμηριώνει τις ευθύνες της Γερμανίας για την κρίση της ευρωζώνης, ιδίως την πολιτική παγώματος των μισθών με στόχο την προώθηση των εξαγωγών. Δεδομένου ότι η γερμανική πολιτική συνεχίζεται απαράλλακτη, πλέον απειλείται η ίδια η ΕΕ με διάλυση. Είναι προτιμότερο να εξετάσει η Ευρώπη την εγκατάλειψη της ΟΝΕ, την έξοδο των χωρών της περιφέρειας που πλήττονται και την επιστροφή σε σύστημα ελεγχόμενων ισοτιμιών.  Η δημόσια συζήτηση που πλέον έχει λάβει διαστάσεις στη Γερμανία θα παίξει καίριο ρόλο στη διαμόρφωση απόψεων στν υπόλοιπη Ευρώπη.
Όπως αναφέρει το Ινστιτούτο Ρόζα Λούξεμπεργκ για τη μελέτη:
«Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) βρίσκεται πλέον σε βαθιά κρίση και ένας αυξανόμενος αριθμός παρατηρητών αμφισβητούν την ικανότητα της ΟΝΕ να επιβιώσει της κρίσης. Τι έχει πάει στραβά; Είναι οι διαγνώσεις που συνήθως προσφέρονται έγκυρες; Γιατί οι θεραπείες που συνταγογραφούνται δεν αποδίδουν; Μπορεί αυτό που πραγματικά συμβαίνει να είναι ότι η ευρωπαϊκή πολιτική υψηλού επιπέδου να αδυνατεί να κατανοήσει την αιτία της κρίσης και να την αντιμετωπίσει με ένα συνεπές σχέδιο; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Α. Κυπριανού: «Δεν Υπάρχει Εύκολη Λύση για την Κύπρο» (Συνέντευξη)

AΝΤΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ:«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΥΚΟΛΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ (ΑΥΓΗ)
Ερ. Το ΑΚΕΛ είχε μέχρι πριν από μερικούς μήνες τη διακυβέρνηση της Κύπρου και δεν έθεσε ζήτημα νομίσματος, όπως κάνει σήμερα. Ποια ήταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει;
Οι τελευταίες αποφάσεις του Eurogroup υπό τον κύριο Αναστασιάδη. Δεν παραγνωρίζω καθόλου τις αφόρητες πιέσεις που δέχθηκε ο κ. Αναστασιάδης, θεωρώ απαράδεκτο τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε το Eurogroup. Στην πρώτη κιόλας συνάντηση που είχαν, δεκαπέντε ημέρες αφού ανέλαβε την προεδρία, έκαναν μία τεράστια μεταστροφή από αυτά που έλεγαν μέχρι τότε και προχώρησαν στο κούρεμα των καταθέσεων με τον τρόπο που προχώρησαν. Αυτό κατά την άποψή μου είναι καταστροφικό για την κυπριακή οικονομία και αυτό είναι που μας υποχρεώνει να σκεφτούμε μία εναλλακτική επιλογή. Γι’ αυτό ξεκινήσαμε όλες αυτές τις συζητήσεις μετά την 15η Μαρτίου, γιατί όπως είπατε ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Διαπραγμάτευση μέσα στο Ευρώ ή στη Δραχμή; (Λαπαβίτσας, Τσακαλώτος, Μελάς)

ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΟΙ Κ. ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ, ΕΥ. ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΚΑΙ Κ. ΜΕΛΑΣ
Διαβάστε παρακάτω το ενδιαφέρον αφιέρωμα της «Αυγής»¨της Κυριακής (7/4) για το ζήτημα της εξόδου ή όχι της Ελλάδας από το ευρώ και τις τοποθετήσεις των Κ. Λαπαβίτσα, Ευ. Τσακαλώτου και Κ. Μελά πάνω σε τρία ίδια ερωτήματα.
ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΝΑ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ
 
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΟ ΑΛΦΑ ΚΑΙ ΤΟ ΩΜΕΓΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ
 
ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ: ΛΥΣΕΙΣ ΕΝΤΟΣ EΥΡΩΖΩΝΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΑΛΛΑ… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γ. Τόλιος: Ιδιωτικά Χρέη – «Θηλιά στον Λαιμό» Λαικών Νοικοκυριών και Μικροεπιχειρήσεων.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ» (Β’ ΜΕΡΟΣ)
Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*
Η βαθιά και παρατεταμένη κρίση στην ελληνική οικονομία, που έχει ως προέκταση την κρίση «δημόσιου χρέους», εμπεριέχει και μια άλλη, «αθέατη», αλλά εξίσου σημαντική πτυχή. Την κρίση «ιδιωτικού χρέους». Πρόκειται για κρίση «υπερχρέωσης» (αδυναμία εξόφλησης δανείων και άλλων οφειλών) φυσικών και νομικών προσώπων, πρώτα απ’ όλα λαϊκών νοικοκυριών (από στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια), καθώς και ληξιπρόθεσμα χρέη μικρο- επιχειρήσεων, αυτοαπασχολουμένων, αγροτών και μεγάλων επιχειρήσεων, σε τράπεζες, Ελληνικό Δημόσιο, ΔΕΚΟ, ασφαλιστικά ταμεία, όπως και του… Δημοσίου προς ιδιώτες. Παρ’ ότι τα ιδιωτικά χρέη δεν αποτελούν καινούργιο φαινόμενο, τα ληξιπρόθεσμα χρέη έχουν πάρει, τελευταία μορφή «χιονοστιβάδας» με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Η ανάλυσή μας εδώ θα περιοριστεί στον προσδιορισμό του μεγέθους και της δομής του ιδιωτικού χρέους και στον εντοπισμό των βασικών αιτίων και συνεπειών της «υπερχρέωσης», ενώ στο δεύτερο μέρος θα αναφερθούμε στην αξιολόγηση των κυβερνητικών μέτρων ρύθμισής τους και στην ανάδειξη μιας εναλλακτικής στρατηγικής επίλυσης του προβλήματος με όρους κοινωνίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Πολιτική Παραγωγικής Ανασυγκρότησης ως Πυρήνας του Προγράμματος της Αριστεράς

 του Κώστα Αλέξη.
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια κατάσταση οριακής ισορροπίας, σε μια κατάσταση όπου οι από πάνω δεν μπορούν πλέον να κυβερνήσουν όπως παλιά και οι από κάτω δεν δέχονται να κυβερνηθούν. Αυτή η συνθήκη είναι αντικειμενικά ασταθής ενώ η τροπή των ευρύτερων εξελίξεων θα καθορίσει το μέλλον του λαού μας για τα επόμενα πολλά χρόνια. Οι κυβερνώντες, τα αστικά επιτελεία συνολικά και τα επιχειρηματικά συμφέροντα που εξυπηρετούν έχουν βαθιά συνείδηση της παραπάνω αλήθειας και κατά αυτή την έννοια εξαπολύουν μια σαρωτική επίθεση που ξεπερνά κάθε προηγούμενη και σε ένταση και σε ποιότητα. Κεντρικός άξονας αυτής της επίθεσης είναι και το ξεπούλημα της χώρας, η παραχώρηση επί πινακίου φακής του δημόσιου πλούτου που οικοδομήθηκε με χρόνια υστέρησης του λαού καθώς και ευρύτερα του φυσικού πλούτου και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας. Η κίνηση αυτή δεν σχετίζεται μονάχα με την αδηφάγα προσπάθεια ανάκαμψης των δεικτών κερδοφορίας ακόμα και με φόρο αίματος. Ως πολιτική κατεύθυνση εξυπηρετεί ταυτόχρονα και τον στόχο της αποτροπής του ενδεχομένου αριστερής διεξόδου, του ενδεχομένου να έρθει ο λαός συνολικά στο προσκήνιο, να πάρει την τύχη του στα χέρια του, να αναλάβει την πολιτική εξουσία. Σήμερα λοιπόν, εν όψει της επιχειρούμενης καταστροφής μεγακλίμακας, της καταστροφής που ξεκινά από την ιδιωτικοποίηση του ρεύματος και περνά στην καταστροφή του δάσους των Σκουριών, το ζήτημα της αριστερής πολιτικής για την παραγωγική ανασυγκρότηση είναι αντικειμενικά στο επίκεντρο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

2 αστικοί μύθοι του πολιτικού μιντιακού κατεστημένου, ενάντια στις αφηγήσεις της Αριστεράς για παραγωγική ανασυγκρότηση

2 αστικοί μύθοι του πολιτικού μιντιακού κατεστημένου, ενάντια στις αφηγήσεις της Αριστεράς για παραγωγική ανασυγκρότηση

Γράφουν: Κώστας Δρίβας, Χρόνης Ολύμπου.-

Μύθος 1ος:

Η Ελλάδα οφείλει να γίνει ενεργειακό κόμβος της ευρύτερης περιοχής της Ν.Α. Μεσογείου. Για να εξυπηρετηθεί αυτή η κατεύθυνση θα γίνουν έρευνες για κοιτάσματα υδρογονανθράκων και στο βαθμό που κριθούν ικανοποιητικά θα ανατεθεί σε ξένο όμιλο η αξιοποίηση τους με στόχο: -να δημιουργηθούν μελλοντικά θέσεις εργασίας -να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα και -να απολαμβάνουμε την αγορά φθηνού πετρελαίου.

Μύθος 2ος:

Απαραίτητη προϋπόθεση για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων είναι η συνεχιζόμενη εσωτερική υποτίμηση για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, δηλαδή οι οριζόντιες περικοπές μισθών, Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γ. Τόλιος: Μεσοπρόθεσμο, Αγροτικός Τομέας και Αγρότες

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Η κατάθεση και ψήφιση του νέου «Μνημονίου» στη Βουλή ή του λεγόμενου «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος» 2013-16, μαζί και του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013, συνεπάγονται άκρως αρνητικές συνέπειες στους έλληνες εργαζόμενους και στην οικονομία, καθώς και στον αγροτικό τομέα και τον κόσμο της υπαίθρου. Οι συνέπειες θα είναι άμεσες και έμμεσες, βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες, σε παλιούς και νέους αγρότες, άνδρες και γυναίκες, αγρότες αποκλειστικής ή εποχιακής απασχόλησης.