ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Χήτας Λάμπρος

Παρέμβαση στην εκδήλωση της πρωτοβουλίας των 1000

Αθήνα 25-1-2014

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

01. Φόβοι της ελληνικής κυβέρνησης, ένα καθοριστικό πολιτικό ερώτημα και ο  Ριζοσπάστης.

Στην πρόσφατη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο Στρασβούργο στις 15-1-2014, (στα πλαίσια της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ) ο κ. Σαμαράς μεταξύ άλλων δήλωσε πως η αξιωματική αντιπολίτευση στη χώρα, (εν προκειμένου ο ΣΥΡΙΖΑ) αποτελεί «ένα κόμμα που κινείται μεταξύ ενός άκρατου λαϊκισμού και ενός συγκεκαλυμμένου εξτρεμισμού». Η δήλωση αυτή με απλά λόγια, αν μη τι άλλο, προειδοποιεί τους εταίρους μας ότι: είτε ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά (εφόσον συγκροτήσει κυβέρνηση) θα αναγκαστεί να προβεί σε σημαντικές «απαράδεκτες» παραχωρήσεις προς τα λαϊκά στρώματα αναιρώντας ουσιαστικές πλευρές του αντιλαϊκού «ευρωπαϊκού κεκτημένου» ή ακόμη χειρότερα ενδέχεται να αναγκαστεί να προβεί σε μια βαθύτερη αναθεώρηση των όρων διεθνοποίησης του ελληνικού καπιταλισμού αμφισβητώντας τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις του ελληνικού κράτους, διαδικασία που αντικειμενικά ενέχει τεράστιους κινδύνους για τα αστικά συμφέροντα ολόκληρου του πολιτικού πλαισίου της ευρωπαϊκής διεθνοποίησης. Συνεπώς γα το Σαμαρά, μια ενδεχόμενη «Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ» στην Ευρώπη είναι κάτι σα να λέμε ότι θα πέσουν οι καλικάντζαροι μέσα στο γάλα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Πρόσκληση για μια πλατιά σύσκεψη της Πρωτοβουλίας των 1000 και άλλων δυνάμεων της Αριστεράς

 Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σάββατο 25 Γενάρη, 2.00 με 8.00 μμ

Η Αριστερά συζητά: ποια η απάντηση στην κρίση;

Μπροστά στην καταστροφική κρίση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, την κυβέρνηση που παραπαίει και γίνεται όλο και περισσότερο σπασμωδική, τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, την προοπτική της ανόδου της Αριστεράς στη διακυβέρνηση, ποιοι οι στόχοι, ποιες οι αναγκαίες πολιτικές, ποιοι οι κίνδυνοι; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ (;) ΑΠΕΡΓΙΑ

Δάσκαλε, σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις… θα «πεθάνεις»;;;

της Δώρας Ξυπολιά

Αρχή των πασχαλινών διακοπών, η κυβέρνηση με την μορφή του κατεπείγοντος και με ένα άρθρο στοίβαξε χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους στο κρεβάτι του Προκρούστη. Αναντίστοιχη με το μέγεθος της επίθεσης ήταν η προσέλευση του κόσμου στο κάλεσμα ΟΛΜΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ στο Σύνταγμα στις 28/04. Μερικές χιλιάδες διαδήλωσαν έξω από το κοινοβούλιο και το ερώτημα ήταν γιατί;

Η 1η απάντηση: «Μας πιάσανε στο ύπνο…», εμπεριέχει στοιχεία αλήθειας

Η 2η απάντηση: «Υπάρχει ακόμα λίπος σε οικογένειες δημοσίων υπαλλήλων…», μπορεί και να έχει μια δόση αλήθειας. Όμως αντικειμενικά το κομμάτι εκείνο των δημοσίων υπαλλήλων που ακόμα τα βγάζουν πέρα, είναι πια μικρό…

Η 3η απάντηση: «… Δεν υπάρχει πολιτική διέξοδος…»; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Στη Στροφή του Χρόνου…

Το άρθρο αυτό τιτλοφορείται «στη στροφή του χρόνου» διότι εκτιμούμε ότι η περίοδος που διανύουμε σηματοδοτεί μια σημαντική ιστορική καμπή.
Σημείο Καμπής για την Ευρωζώνη…
Στην παρούσα περίοδο οι λαοί των κρατών που συμμετέχουν στην Ευρωζώνη βλέπουν τα όρια της – αδιέξοδης για αυτούς αλλά κερδοφόρας για το Γερμανικό και ευρύτερα μονωπολιακό κεφάλαιο της Ευρωζώνης – πολιτικής αδυσώπητου νεοφιλελευθερισμού που ενορχηστρώνει το Γερμανικό κράτος.
Σήμερα ο Ευρωπαικός Νότος μετρά τα καταστροφικά αποτελέσματα της γερμανικής κυριαρχίας: υπερδιογκωμένα χρέη, διεύρυνση της αντίθεσης Βορά – Νότου προς όφελος του Βορά, κοινωνικές παροχές αντίστοιχες της ιστορικής περιόδου πριν τις κατακτήσεις που πέτυχαν εργαζόμενοι μεταπολεμικά, τσακισμένη κοινωνία με μαζική καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων, άψυχων και ζωντανών. Επιπρόσθετα οι λαοί του Ευρωπαικού Νότου πλέον βλέπουν τη θλιβερή πραγματικότητα: η πορεία αυτή δεν φαίνεται να έχει τέλος όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική, όσο διατηρείται και βαθαίνει η Γερμανική επικυριαρχία που εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της και ορισμένους συμμάχους της στις διάφορες άλλες χώρες. Οι λαοί του Ευρωπαικού Νότου βλέπουν ότι αν το πράγμα πάει όπως πάει, σε 5-10 χρόνια ότι είχε κερδηθεί με κόπους και αγώνες θα έχει χαθεί ολοκληρωτικά και θα έχουμε γυρίσει σε εποχές φτώχειας και βαθιάς εκμετάλλευσης και μάλιστα χωρίς άμεση προοπτική βελτίωσης.  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τσάβες: ο πρόεδρος των φτωχών, ο τύραννος των πλουσίων

Του Κωστή Δρίβα

Ναι… ο Τσάβες ήταν τύραννος

Για την αστική τάξη της Βενεζουέλας και τους συμμάχους της

Για τους εφοπλιστές, τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τις πετρελαϊκές εταιρείες και τα λαμόγια

Για αυτούς που θεωρούσαν ιερό και αναφαίρετο δικαίωμα τη κατοχή των φυσικών πόρων μιας ολόκληρης χώρας με μόνο γνώμονα το προσωπικό κέρδος, τη στιγμή που ο λαός δεν είχε να φάει

Για αυτούς που είχαν σημαία τη κατοχή των μέσων παραγωγής και τη μείωση των λειτουργικών εξόδων και του εργατικού κόστους όταν ο μισθός ήταν 2 δολάρια τη μέρα κι ο πληθωρισμός στο 60%

Για αυτούς που επί χρόνια λυμαίνονταν το πλούτο της Βενεζουέλας αφήνοντας το λαό της αμόρφωτο, φτωχό, χωρίς παιδεία, υγεία, πεινασμένο, να ζει στην εξαθλίωση Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο εκφασισμός ως επιλογή της εξουσίας

Όλοι μας έχουμε παρατηρήσει φαινόμενα τα οποία δείχνουν μια τάση εκφασισμού πλευρών της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Το ερώτημα όμως είναι ποιος ενορχηστρώνει αυτή την κίνηση, ποιος είναι ο πολιτικά υπεύθυνος. Είναι άραγε η Χρυσή Αυγή που καταφέρνει και ορίζει την πολιτική ατζέντα ή έστω την τροποποιεί σημαντικά ή μήπως είναι η πολιτική ατζέντα της εξουσίας που μεταξύ των άλλων δίνει πάτημα και στη Χρυσή Αυγή;
Παρόλο που θα ήταν βολικό να χωρίσουμε το πολιτικό σκηνικό σε «Δημοκράτες» και «Χρυσαυγίτες» (θα μας έδινε την αίσθηση ότι σε κάθε περίπτωση η «λογική» κυριαρχεί), η αλήθεια είναι ότι πιστεύουμε ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Αντίθετα θεωρούμε ότι ο εκφασισμός αποτελεί ενεργό ενδεχόμενο για τους κυρίαρχους, συνειδητή τους επιλογή που μέχρι ώρας δεν είναι κυρίαρχη αλλά ανά πάσα στιγμή μπορεί να γίνει τέτοια.
Όπως ο φασισμός ήρθε για να ανασυγκροτήσει την προπολεμική γερμανική αστική τάξη έτσι και μια σύγχρονη εκδοχή «διάχυτης» ή «επιλεκτικής» φασιστικοποίησης χρησιμοποιείται ως καταφύγιο της αστικής τάξης στη χώρα μας απέναντι σε όλα τα κοινωνικά φαινόμενα που την απειλούν παραπάνω από όσο η ίδια «ανέχεται». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Εφτά. Σε παίρνει Αριστερά, μην το ζορίζεις. Μάτσο χωράνε σε μια κούφιαν απαλάμη.

Οι 7 Νάνοι στο S/S CyreniaΣτίχοι: Νίκος Καββαδίας

https://www.youtube.com/watch?v=5RVsouTa4xw

του Δημήτρη Κουνινιώτη

Όπως μού ‘ρχεται σαν εικόνα (κλεμμένο)

Επτά μοίρες αριστερά, αλλά …δε θέλει ζόρι. Το ξέρουν καλά οι ναυτικοί αυτό. Όχι κόντρα στα κύματα γιατί μπορεί να κόψει το σκαρί στη μέση, ακριβώς πάνω που καβατζάρεις το τεράστιο βουνό. Άστο λίγο να σε πάει αυτό, μη το ζορίζεις λοιπόν… γύρνα λίγο στο πλάι τον καιρό και ας κουνάει λίγο πάρα πάνω, δεν πειράζει!

Μα ετούτη την αντάρα ετούτο το βράδυ το ατέλειωτο, δεν την είχαν ξαναζήσει! Δύσκολα να υπακούσουν στους κανόνες του θηρίου. Τι με τα νερά του τί με το ζόρι, δύσκολο γίνεται το κουμάντο.

Προσφάτως, η ληστρική τρόικα εσωτερικού – νεοχουντικού τύπου συγκυβέρνηση εξέδωσε ‘’αισιόδοξο’’ μήνυμα από κυβερνητικά χείλη και παρομοίασε την κατάσταση στην χώρα με ένα καράβι που κατευθυνόταν με μεγάλη ταχύτητα προς παγόβουνο. Πλέον όμως ανακόπηκε η ταχύτητα αυτή αλλά μένει φυσικά η αλλαγή πορείας. Όσο χαζός και τρισάθλιος μπορεί να είναι αυτός ο παραλληλισμός, δεν πρέπει να μας διαφεύγει το άμεσο μήνυμα προς τον δοκιμαζόμενο λαό: ‘’να δεις τι σου ‘χω για μετά!!!’’. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Δυστυχώς ήταν κάποιος…(έγκλημα στην Ξάνθη)

δυστυχώς ναι, αλλά για ποιόν;

Τις τελευταίες ημέρες, η Ελλάδα συγκλονίζεται από το στυγνό -διπλό- έγκλημα στην Ξάνθη, ο δράστης του οποίου ήδη έχει ομολογήσει. Η τοπική κοινωνία έχει προσπαθήσει να τον λιντσάρει και μάλλον δε φαίνεται να αργήσει να το επιτύχει…

Τι διαστροφή μπορεί να είναι, να βιάσεις μια νεαρή κοπέλα και αμέσως  μετά να την κάψεις ζωντανή; Πόσο αρρωστημένος μπορεί  να  είναι ο νους (λέμε τώρα…) ενός τέτοιου ανθρώπου (λέμε τώρα…); Όλοι όσοι έμαθαν για το περιστατικό, ανατρίχιασαν και αηδίασαν, μόνο στη σκέψη της πράξης αυτής. Υπήρχε όμως και ένα ποσοστό, ευτυχώς μικρό, το οποίο λυπήθηκε για άλλους, όμως, λόγους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τοποθετήσεις από την εκδήλωση με θέμα: Σχέσεις εξάρτησης στην Ελλάδα. Από το σχέδιο Μάρσαλ, στην Ε.Ε.

ο Δημήτρης Μητρόπουλος για την εξάρτηση στην Ελλάδα

ο Δημήτρης Μητρόπουλος για την εξάρτηση στην Ελλάδα Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Πολιτική Παραγωγικής Ανασυγκρότησης ως Πυρήνας του Προγράμματος της Αριστεράς

 του Κώστα Αλέξη.
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια κατάσταση οριακής ισορροπίας, σε μια κατάσταση όπου οι από πάνω δεν μπορούν πλέον να κυβερνήσουν όπως παλιά και οι από κάτω δεν δέχονται να κυβερνηθούν. Αυτή η συνθήκη είναι αντικειμενικά ασταθής ενώ η τροπή των ευρύτερων εξελίξεων θα καθορίσει το μέλλον του λαού μας για τα επόμενα πολλά χρόνια. Οι κυβερνώντες, τα αστικά επιτελεία συνολικά και τα επιχειρηματικά συμφέροντα που εξυπηρετούν έχουν βαθιά συνείδηση της παραπάνω αλήθειας και κατά αυτή την έννοια εξαπολύουν μια σαρωτική επίθεση που ξεπερνά κάθε προηγούμενη και σε ένταση και σε ποιότητα. Κεντρικός άξονας αυτής της επίθεσης είναι και το ξεπούλημα της χώρας, η παραχώρηση επί πινακίου φακής του δημόσιου πλούτου που οικοδομήθηκε με χρόνια υστέρησης του λαού καθώς και ευρύτερα του φυσικού πλούτου και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας. Η κίνηση αυτή δεν σχετίζεται μονάχα με την αδηφάγα προσπάθεια ανάκαμψης των δεικτών κερδοφορίας ακόμα και με φόρο αίματος. Ως πολιτική κατεύθυνση εξυπηρετεί ταυτόχρονα και τον στόχο της αποτροπής του ενδεχομένου αριστερής διεξόδου, του ενδεχομένου να έρθει ο λαός συνολικά στο προσκήνιο, να πάρει την τύχη του στα χέρια του, να αναλάβει την πολιτική εξουσία. Σήμερα λοιπόν, εν όψει της επιχειρούμενης καταστροφής μεγακλίμακας, της καταστροφής που ξεκινά από την ιδιωτικοποίηση του ρεύματος και περνά στην καταστροφή του δάσους των Σκουριών, το ζήτημα της αριστερής πολιτικής για την παραγωγική ανασυγκρότηση είναι αντικειμενικά στο επίκεντρο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου