ΑΟΖ, Νέοι Ενεργειακοί Δρόμοι στην Ανατολική Μεσόγειο, Περιφερειακοί Ανταγωνισμοί και η Θέσης της Ελλάδας

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ( ΟΗΕ – 1982)
Tου ΚΩΣΤΑ HΣΥΧΟΥ *
Με την ψήφιση της νέας Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας από τα Ηνωμένα Έθνη το 1982, η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει υπερκεραστεί από την ΑΟΖ εδώ και δεκαετίες.
Στη σχετική ψηφοφορία που έγινε στις 30 Απριλίου 1982 στη Νέα Υόρκη για τη νέα Σύμβαση, 130 κράτη ψήφισαν υπέρ, τέσσερα κατά και 17 τήρησαν αποχή. Μέχρι το τέλος του 2008 επικύρωσαν τη Σύμβαση 157 χώρες, μεταξύ των οποίων η Κύπρος (12 Δεκεμβρίου 1988) και η Ελλάδα (21 Ιουλίου 1995). Αξίζει να σημειωθεί ότι η Τουρκία και η Βενεζουέλα αρνήθηκαν να υπογράψουν τη Σύμβαση, επειδή και τα δύο αυτά κράτη έχουν μπροστά τους νησιά που δεν τους ανήκουν και έτσι εκ των πραγμάτων έχουν περιορισμένη ΑΟΖ.

Κ. Λαπαβίτσας: Τραγικά Λάθη και Απλή Υποκρισία

Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*
Βρέθηκε λοιπόν ο υπαίτιος της ελληνικής τραγωδίας: το λάθος του ΔΝΤ. Οι τεχνοκράτες έκαναν λάθος εκτίμηση του ‘πολλαπλασιαστή’, το πρόγραμμα έγινε υπερβολικά σκληρό, η πραγματική οικονομία συντρίφτηκε. Αυτό ήταν.
Πρώτοι στον χορό οι πολιτικοί, ως συνήθως. Η ΝΔ θυμήθηκε την αντίσταση του Ζαππείου και θέλει τώρα να αξιοποιήσει το λάθος για να πετύχει συναινετική χαλάρωση του προγράμματος. Από κοντά και η ΔΗΜΑΡ. Ακολουθεί πλήθος οικονομολόγων, δημοσιογράφων και σχολιαστών που φαίνεται ότι είχαν κάνει καλύτερες επιστημονικές προβλέψεις από τους ‘υπαλλήλους’ του ΔΝΤ, αλλά δεν τις αποκάλυπταν από μετριοφροσύνη.
Έκανε όντως λάθος το ΔΝΤ; Ναι, έκανε και είναι αυταπόδεικτο. Το πρώτο Μνημόνιο προέβλεπε ύφεση 3.5%, με επιστροφή στην ανάπτυξη και στις αγορές το 2011. Βαδίζουμε αισίως για συνολική συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά τουλάχιστον 25% και παραμένουμε αποκομμένοι από τις αγορές. Πόσο πιο έξω να πέσει κανείς; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πώς να βγει ο λαός στο προσκήνιο, πώς να ανατρέψει τη μνημονιακή διακυβέρνηση ;

ΑΝΕΣΤΗΣ ΤΑΡΠΑΓΚΟΣ

Θεσσαλονίκη – Φεβρουάριος 2013

Οι κινηματικές μας επικλήσεις στο πολιτικό επίκεντρο

«Να προβάλει ο λαός στο προσκήνιο, να ανατρέψει την κυβέρνηση των μνημονίων», «να ξεσηκωθούν οι εργαζόμενοι, να σαρώσουν την εξουσία των μονοπωλίων», «να σημάνει παλλαϊκή εξέγερση για να απομακρυνθεί η τρικομματική διακυβέρνηση». Πρόκειται για ορισμένες από τις κεντρικές πολιτικές προτροπές που διατυπώνουμε, ως ελληνικό αριστερό κίνημα, με απεύθυνση την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία, προκειμένου να την εγκαλέσουμε «να εξεγερθεί, να εισέλθει στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων, να ξεσηκωθεί», κι’ αυτό δεν ισχύει μόνον για το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και για εμάς της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Αυτή η προτροπή συμπυκνώνει πραγματικά την πολιτική αναγκαιότητα εξαναγκασμού σε παραίτηση μιας κυβερνητικής εξουσίας που λειτουργεί αντισυνταγματικά και παράνομα, επιφέρει συστηματικά, με την ατελεύτητη σειρά των μνημονίων, το κοινωνικό ολοκαύτωμα, και ανακυκλώνει τη βαθύτατη οικονομική ύφεση και το δημόσιο χρέος σε δυσθεώρητα ύψη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Δεν θα κόψετε την αλυσίδα

Δεν θα κόψετε την αλυσίδα

Ένας Ισπανός πυροσβέστης στη Λα Κορούνια αποφάσισε να αρνηθεί να εκτελέσει εντολή της δικαστικής επιτροπής και να κόψει την αλυσίδα από την πόρτα της ηλικιωμένης Aurelia King. Η 85χρονη Aurelia ζούσε επί 30 χρόνια σε ένα παλιό και μικρό διαμέρισμα της οδού Padre Feijoo της Λα Κορούνια, ενδεικτικό του διαμερίσματος είναι το ενοίκιο των 126 ευρώ που πλήρωνε. Αρκετά χρήματα αφού παρόλαυτα το μοναδικό εισόδημα της είναι η μηνιαία σύνταξη των 356 ευρώ. Aπό νωρίς έξω από το σπίτι της ηλικιωμένης συγκεντρώθηκαν 200 ακτιβιστές της οργάνωσης »Άτομα που πάσχουν από υποθήκες», μέλη του κινήματος »Σταματήστε Τις Εξώσεις» αλλά και οι γείτονες τοποθετώντας αλυσίδα ασφαλείας στην πόρτα της προκειμένου να μην μπορέσουν να μπούνε οι δικαστικοί. Όταν οι δικαστικοί έφτασαν στο σπίτι και αντίκρισαν το συγκεντρωμένο κόσμο έφυγαν αναφέροντας ότι η έξωση αναβάλλεται. Μία ώρα μετά η δικαστική επιτροπή επιστρέφει όμως αυτή τη φορά με αστυνομικές δυνάμεις. Στη δεύτερη προσπάθεια τους βρίσκονται αντιμέτωποι με την αλυσίδα ασφαλείας στην πόρτα. Έτσι κάλεσαν την πυροσβεστική να την κόψει με αλυσοπρίονο. Όταν οι πυροσβέστες λοιπόν φτάνουν στο σημείο και ενημερώνονται γιατί ακριβώς πρόκειται ο ένας εξ’αυτών αρνείται και φεύγει. Σε ηχητικό ακούγεται η δικαστική επιτροπή που τον διατάζει να γυρίσει, ενώ ο πυροσβέστης τους αποκρίνεται »Δεν ασχολούμαι με αυτό, δεν θα κόψετε την αλυσίδα»! Ο κόσμος που ήταν παρών έκπληκτος μόλις αντιλήφθηκε τι είχε συμβεί, άρχισε να ζητωκραυγάζει για τον πυροσβέστη. Ο πυροσβέστης παίρνει στα χέρια του ένα φυλλάδιο των διαδηλωτών και το σηκώνει κουνώντας το, εμψυχώνοντας ακόμη περισσότερο τους διαδηλωτές. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σ. Κουβελάκης: Απέναντι στο Φασισμό

 Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*
Για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με το φασιστικό φαινόμενο. Οχι με ένα αυταρχικό καθεστώς, με μια στρατιωτική δικτατορία ή με μια ένοπλη αντεπανάσταση, όπως το μετεμφυλιακό «κράτος των εθνικοφρόνων», αλλά με το φασισμό ως κίνημα «από τα κάτω», με σημαντικά ερείσματα στην κοινωνία και διακριτή παρουσία στην πολιτική ζωή. Ας το ξεκαθαρίσουμε ευθύς εξ’αρχής. Η δυναμική που εκφράζει η Χρυσή Αυγή (ΧΑ) είναι φασισμός όχι απλά επειδή το ιδεολογικό της στίγμα είναι σαφώς τέτοιου είδους αλλά επειδή στην περίπτωσή της η ιδεολογία έχει έναν απόλυτα πρακτικό χαρακτήρα. Η ΧΑ δεν είναι ένα απλό ακροδεξιό μόρφωμα, με σημαία το ρατσισμό και τον εθνικισμό, όπως προηγουμένως το ΛΑΟΣ ή αντίστοιχα κόμματα στην Ευρώπη που παίζουν στο ταμπλό της κοινοβουλευτικής πολιτικής. Η παραστρατιωτική συγκρότηση, η άσκηση βίας έναντι στοχοποιημένων ομάδων και ατόμων δεν αποτελεί μια δευτερεύσουσα όψη της δραστηριότητάς της αλλά το επίκεντρό της, αυτό που καθιστά το μήνυμά της αντιληπτό και δημοφιλές σε τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Και ο πυρήνας του μηνύματος είναι σαφής, τραγικά σαφής με μια έννοια: αυτό που χρειάζεται η χώρα για να σωθεί από τη σημερινή καταστροφή είναι να επιβληθεί νόμος και τάξη. Και για να γίνει αυτό πρέπει το κοινωνικό-εθνικό σώμα να αποκαθαρθεί από το «μίασμα», κατ’αρχήν από τους «μετανάστες» και τις κάθε είδους «παρεκκλίνουσες μειοψηφίες», αλλά και ευρύτερα από όσους αποτελούν τον πολιτικά οριζόμενο «εσωτερικό εχθρό»: την αριστερά, τα συνδικάτα, τις κοινωνικές και πολιτιστικές οργανώσεις. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Υπό τον Έλεγχο της Γερμανίας οι Εθνικοί Προυπολογισμοί

ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ!

ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ!

Η Κομισιόν, στην πραγματικότητα η Γερμανία, θα ελέγχειασφυκτικά τα προσχέδια των προϋπολογισμών των χωρών της ευρωζώνης για να διασφαλίσει ότι τηρούνται οι κανόνες της ΕΕ και θα ζητάει αλλαγές σε περίπτωση που διαπιστώνονται αποκλίσεις, σύμφωνα με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε την Τετάρτη(20/2) στο ευρωκοινοβούλιο.

Ο νέος νόμος, που αναμένεται να ψηφιστεί τον Μάρτιο, θα αναγκάζει τις κυβερνήσεις να αποστέλλουν τα προσχέδια των προϋπολογισμών τους για το επόμενο έτος προς έγκριση στην Κομισιόν πριν τις 15 Οκτωβρίου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ν. Μπογιόπουλου: Το 1887 ήταν Θωρηκτά, το 2013 είναι Φρεγάτες

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Η ίδια τραγική ιστορία, η ιστορία αυτής της αέναης τραγωδίας που βιώνει ο λαός και ο τόπος, ακόμα και στην περίπτωση που θα επαναλαμβανόταν ως φάρσα, θα ήταν μια κάποια «πρόοδος».

Ομως εδώ δεν έχουμε καν κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε καν την επανάληψη της Ιστορίας ως φάρσα. Εδώ έχουμε την ίδια Ιστορία να συνεχίζεται ως αέναο δράμα, με το ένα τραγικό της κεφάλαιο να διαδέχεται το άλλο.
Ας εξηγηθούμε:
Πάμε το ρολόι του χρόνου δυο αιώνες πίσω. Από τον 21ο αιώνα στα τέλη του 19ου. Στα 1887.
Τότε, παραμονές τού «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», ο Χαρίλαος Τρικούπης διαπραγματευόταν για λογαριασμό της εγχώριας πλουτοκρατίας ένα νέο δάνειο με τους (ίδιους πάντα) «συμμάχους» και «φίλους».
Τελικά, το δάνειο ορίστηκε στο ονομαστικό ποσό των 135 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων, από το οποίο, όμως, το πραγματικό ποσό που συμφωνήθηκε να εκταμιευτεί από τους πιστωτές μας – μετά τις κρατήσεις, τις εγγυήσεις και τις προπληρωμές τόκων – δεν ξεπερνούσε τα 90 εκατομμύρια φράγκα.
Τι έγινε, όμως, με τα υπόλοιπα; Πού πήγαν τα λεφτά του δανείου; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Απεργιακή Εργατική Λαοθάλασσα στους Δρόμους!

Πηγή: iskra.gr

ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΜΑΖΙ ΣΤΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ !

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ … ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ !
ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ!
Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η σημερινή Πανεργατική Απεργία (Τετάρτη 20/2), παραλύοντας κυριολεκτικά το σύνολο του δημοσίου τομέα αλλά και σε σημαντικό βαθμό και τον ιδιωτικό τομέα, με εντυπωσιακήσχετικά τη συμμετοχή των εργαζομένων του στην απεργιακή κινητοποίηση..
Στο μεταξύ εντυπωσιακά σε όγκο και παλμό υπήρξαν τα συλλαλητήρια και ιδιαίτερα οι πορείες σεΑθήνα και Θεσσαλονίκη.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των σημερινών απεργιακών συγκεντρώσεων και πορειών υπήρξε η μεγάλη επιτυχία τους σε όλη την Ελλάδα και πρώτα απ’όλα στις πρωτεύουσες των νομών της χώρας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Από την ιστορία της Κομμουνιστικής Διεθνούς: το ζήτημα της εργατικής κυβέρνησης

Πηγή: http://ergatikosagwnas.gr

Αρκετή συζήτηση έχει γίνει το τελευταίο διάστημα για «αριστερή κυβέρνηση», «εργατική κυβέρνηση», για το αν είναι δυνατό και χρήσιμο να επιδιωχθεί από τις λαϊκές δυνάμεις η ανάδειξη μιας φιλολαϊκής κυβέρνησης. Έχουν κατατεθεί διάφορες απόψεις: από εκείνες που θεωρούν αριστερή κυβέρνηση μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι εκείνες που θεωρούν ότι κάθε κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού είναι καταδικαστέα και ότι συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή κυβέρνηση παρά μόνο ως αποτέλεσμα επανάστασης.

Από  την άποψη αυτή, είναι χρήσιμο να ξαναδούμε πως αντιμετώπιζε το ζήτημα η Κομμουνιστική Διεθνής (ΚΔ). Οι αναλύσεις στο 4ο συνέδριό της, το τελευταίο που έγινε με τη συμμετοχή του Λένιν, έχουν μεγάλη αξία. Όσο και αν σήμερα υπάρχει σύγχυση γύρω από το ζήτημα, οι θέσεις της ΚΔ ήταν διαυγείς, κρυστάλλινες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Δ. Ελευθεράτου: Πρότυπο Ανάπτυξης; «Βου – Βου – Βούλγαροι!»

Του ΔΙΟΝΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΥ*

Εάν οι κυβερνώντες και τα ε-ΜΜΕ-τικά «παπαγαλάκια» τους ήταν γιατροί, θα είχαν μονιμοποιήσει μια απέριττη συμβουλή: «Ψήνεσαι» στον πυρετό; Σπάσε το θερμόμετρο. Έχεις υψηλή πίεση; Σπάσε το πιεσόμετρο. Μόνο πάψε να «μας τη σπας»… Ανάλογη «λογική» διέπει τα απίστευτα «ηθικά διδάγματα» των ημερών: προτού προλάβουμε να αφομοιώσουμε το δόγμα που θεωρεί «εθνική ντροπή» το ταξίδι των εγχώριων εικόνων της εξαθλίωσης ανά τον κόσμο κι όχι την ίδια την απόγνωση όσων περιμένουν επί ώρες σε ουρά για τρία ραπανάκια, μας χτύπησε κατακέφαλα ο Σαμαράς: στο 30% η ανεργία; Θα… πατάξομεν όσους «διώχνουν επενδύσεις» κλείνοντας δρόμους, διαδηλώνοντας, απεργώντας. Δεν υπάρχουν εν προκειμένω θερμόμετρα και πιεσόμετρα, άρα θα σπάσουμε τα κεφάλια όσων έχουν τον «επενδυτοδιώχτη».

Ας αρχίσουμε λοιπόν να φτύνουμε ο ένας τον άλλον. Όλοι, όμως. Οι (συχνά ή σποραδικά) κινητοποιούμενοι, αλλά και οι αδρανείς που δεν έχουν επιστρατεύσει ακόμη επαρκή, αντίστοιχο των περιστάσεων, «κοινωνικό αυτοματισμό». Ας το ομολογήσουμε. Εμείς κάναμε τους μισθούς χαρτζιλίκια. Εμείς αποφασίσαμε την απονέκρωση των δημόσιων επενδύσεων. Εμείς βάζουμε λουκέτα, αφού προηγουμένως βγάζουμε δια της βίας από τα μαγαζιά τα πλήθη που διερωτώνται πώς να ξοδέψουν το άφθονο περίσσευμά τους. Ολοκληρώνοντας την αποστολή μας, τώρα διαγωνιζόμαστε για το ποιος θα διώξει περισσότερους επιχειρηματίες. Κατά προτίμηση ξένους, από αυτούς που εγγυώνται οικονομική αναθέρμανση. Να, όπως ο Λιβανέζος Σάφα των «αναγεννημένων» Ναυπηγείων Σκαραμαγκά… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου