Δυστυχώς ήταν κάποιος…(έγκλημα στην Ξάνθη)

δυστυχώς ναι, αλλά για ποιόν;

Τις τελευταίες ημέρες, η Ελλάδα συγκλονίζεται από το στυγνό -διπλό- έγκλημα στην Ξάνθη, ο δράστης του οποίου ήδη έχει ομολογήσει. Η τοπική κοινωνία έχει προσπαθήσει να τον λιντσάρει και μάλλον δε φαίνεται να αργήσει να το επιτύχει…

Τι διαστροφή μπορεί να είναι, να βιάσεις μια νεαρή κοπέλα και αμέσως  μετά να την κάψεις ζωντανή; Πόσο αρρωστημένος μπορεί  να  είναι ο νους (λέμε τώρα…) ενός τέτοιου ανθρώπου (λέμε τώρα…); Όλοι όσοι έμαθαν για το περιστατικό, ανατρίχιασαν και αηδίασαν, μόνο στη σκέψη της πράξης αυτής. Υπήρχε όμως και ένα ποσοστό, ευτυχώς μικρό, το οποίο λυπήθηκε για άλλους, όμως, λόγους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Κ. Βαξεβάνη: Της λίστας το κάγκελο

Του Κώστα Βαξεβάνη
Ο ευκολότερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις μια πραγματικότητα που δεν σου είναι ευχάριστη και δεν θέλεις, είναι να την αφήσεις να γίνει σενάριο. Έτσι η όποια πραγματικότητα αποκαλυφθεί, θα ωχριά σε μια καλή ιστορία που δημιουργεί η φαντασία. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως αυτό γίνεται από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. Σενάρια, θεωρίες, υποθέσεις, αλλά ως εκεί. Κανένας έλεγχος, καμία έρευνα και βέβαια καμία
απόδοση ευθύνης.
Όταν δημοσιεύσαμε τη λίστα Λαγκάρντ, εκτός από τις διώξεις (θα υπήρχε άραγε αίτημα να ξαναέρθει η λίστα αν δεν την δημοσιεύαμε;) αντιμετωπίσαμε και ένα βασικό ερώτημα από την κοινή γνώμη. «Πού είναι οι πολιτικοί στη λίστα;» Το ερώτημα αυτό δεν το δημιούργησε η πραγματικότητα του περιεχομένου της λίστας αλλά τα σενάρια που ήθελαν εκατοντάδες πολιτικούς μέσα. Και βέβαια τα έφτιαχναν δημοσιογράφοι που και σήμερα φτιάχνουν τα νέα σενάρια της νέας λίστας. Οι πολιτικοί λοιπόν αν υπάρχουν (και πιστεύω ότι υπάρχουν) είναι κρυμμένοι πίσω από τις εκατοντάδες offshore εταιρείες που υπάρχουν στη λίστα και τους αχυρανθρώπους που εμφανίζονται ως απλοί και άγνωστοι καταθέτες. Και το θέμα δεν είναι η πολιτικοί. Η λίστα που δημοσιεύσαμε είναι το πολιτικό σύστημα σε πλήρη ανάπτυξη. Εκδότες, πολιτικοί, επιχειρηματίες, κονομημένοι λαιφστάδες, παίκτες της διαπλοκής. Αυτή είναι η ουσία.
Τα νέα σενάρια είναι ποικίλα. Προσωπικά δεν θεωρώ πως υπάρχουν διαρροές για το περιεχόμενο της λίστας, γιατί είναι παρακινδυνευμένο για ένα υλικό που διαθέτουν δύο μόνο δικαστικοί, και το οποίο είναι μια καυτή πατάτα,να υπάρξει οποιαδήποτε διαρροή γιατί φωτογραφίζει άμεσα την πηγή. Ό,τι “κυκλοφορεί” λοιπόν νομίζω ότι είναι σενάρια που αποτελούν μετάφραση μισόλογων, φαντασία κάποιων ή προθέσεις. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γ. Παπανδρέου, 1947: «Η Διατήρησις των παρακρατικών Οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί Εθνικήν Ανάγκην»…

Γράφει ο kokkiniotis, Πηγή: http://vathikokkino.com
Διαβάζοντας την ανάρτησή μας «Δεκέμβρης του ’44: Ωμή ανάλυση της αστικής πολιτικής από τον Γ. Παπανδρέου», γνωστός σύντροφος θυμήθηκε μια χαρακτηριστική δήλωση του Παπατζή του πρεσβύτερου στο Γύθειο το 1947, μετά τη δολοφονία εκεί των κρατούμενων αγωνιστών. Μας την έστειλε παραπέμποντάς μας στο περίφημο βιβλίο του Αρίστου Καμαρινού Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ (εκδόσεις  Σύγχρονη Εποχή) όπου την βρήκαμε στη σελίδα 185. Γράφει ο Αρίστος Καμαρινός:
Μετά τη δολοφονία των κρατουμένων στις φυλακές Γυθείου στις 21/3/1947 από τους συμμορίτες του Μπαθρέλου, επισκέφτηκε το Γύθειο ο Γεώργιος Παπανδρέου και δήλωσε τα εξής, για να καθησυχάσει προφανώς τους συμμορίτες του παρακράτους της Δεξιάς, που είχαν ανησυχήσει από την παραπλανητική δήλωση της Κυβέρνησης της Αθήνας ότι θα διαλύσει τις παρακρατικές οργανώσεις:
«Εφόσον δεν έχει αποκατασταθεί η έννοια του Κράτους, η διατήρησις των παρακρατικών οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί εθνικήν ανάγκην. Οταν αργότερα επιτευχθεί η δημιουργία ισχυρού κράτους, αι παρακρατικαί οργανώσεις δεν θα έχουν λόγον υπάρξεως».
(Ριζοσπάστης 21/3/1947) Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ορόσημα μιας αριστερής λαϊκής ενότητας

Ορόσημα μιας αριστερής λαϊκής ενότητας

 Του Ανέστη Ταρπάγκου.

(Σχεδίασμα μιας πρώτης προσέγγισης).

Η αντιμνημονιακή ριζοσπαστική πολιτική γραμμή στη συγκυρία

Είναι περισσότερο από αναγκαία σήμερα η τροφοδότηση ανάπτυξης ενός γενικευμένου λαϊκού εργατικού κινήματος, στη βάση των ζωτικών κοινωνικών ζητημάτων της εργαζόμενης πλειοψηφίας (μειώσεων μισθών ή άρνησης καταβολής τους, αποδεκατισμού συντάξεων, φορολογικών υπερεπιβαρύνσεων, παραφθοράς της κοινωνικής ασφάλισης, μαζικής υπερμεγέθους ανεργίας των εργαζομένων και της πλειονότητας της νεολαίας κλπ). Μ’ άλλες λέξεις αυτού που έχει αποκληθεί «κοινωνικός ανένδοτος διαρκείας» [Π. Παπακωνσταντίνου «Να ξεκινήσουμε κοινωνικό ανένδοτο διαρκείας»], με στόχο την ανατροπή της τριετούς μνημονιακής πολιτικής και των αστικών φορέων άσκησής της, με επόμενο βήμα την διεξαγωγή ελεύθερων δημοκρατικών εκλογών και με βάσιμη πρόβλεψη την κατάκτηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας από τις αγωνιστικές αριστερές αντιμνημονιακές δυνάμεις. Η μορφή που μπορεί να προσλάβει αυτή η πολιτική παρέμβαση είναι η ανάδειξη ενωτικών μετωπικών αντιμνημονιακών ριζοσπαστικών επιτροπών στους κλάδους εργασίας και στους γεωγραφικούς χώρους κατοικίας, νεολαίας κλπ. με την συμμετοχή αγωνιστών από όλο το φάσμα των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων, και κυρίως του ευρύτερου εργαζόμενου λαού, των ανέργων, των αυτοαπασχολουμένων, των νέων, των συνταξιούχων. Κατεύθυνση αυτής της παρέμβασης είναι η δρομολόγηση κινητοποιήσεων σ’ όλους τους κοινωνικούς χώρους (πορειών, καταλήψεων, διαδηλώσεων, απεργιών) στην προοπτική ανάδειξης ενός πανελλαδικού αντιμνημονιακού ριζοσπαστικού κοινωνικού κινήματος με επιδίωξη την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής, από την δραστική ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Α. Αλαβάνος: Το «Σχέδιο Β» και ο Θανάσης Βέγγος

Το Σχέδιο Β και ο Θανάσης Βέγγος

του Αλέκου Αλαβάνου.
Γράφοντας στην κουνιάδα του Τατιάνα μόλις είχε αρχίσει την έκτιση της ποινής της εικοσαετούς φυλάκισης ο Αντόνιο Γκράμσι προέβλεπε για το μελλοντικό εμπνευσμένο διανοητικό του έργο, τα «Τετράδια της Φυλακής» τέσσερις άξονες. Τους διανοούμενους. Τη συγκριτική γλωσσολογία. Τον Πιραντέλο. Και τέταρτο, με αφορμή το θάνατο του Serafino Renzi, ενός λαοφιλή ιταλού Θανάση Βέγγου των αρχών του προηγούμενου αιώνα, τη λαϊκή κουλτούρα. Όπως γράφει στην επιστολή: «Η παράσταση ήταν διπλή: η αγωνία και η έκφραση των παθών και γενικά η επέμβαση του κοινού ήταν το ίδιο ενδιαφέρουσα όσο και η καθαυτό παράσταση».
 Αυτό το δίπολο, η «έκφραση των παθών του κοινού» και «η καθαυτό παράσταση» είναι ίσως η προδρομική ιδέα για την επαναστατική «διπλή παράσταση» του Γκράμσι: την πάλη για την πολιτιστική ηγεμονία πλάι στη μάχη για την εξουσία. Αυτές τις έννοιες φέρνει πολύ ζωντανά και πολύ επίκαιρα στο ελληνικό προσκήνιο το βιβλίο του Γιώργου Ρούση «Από την κρίση στην Επανάσταση – Πόλεμος Θέσεων»

Γ. Δελαστίκ: Το Κόλπο της Επαναγοράς

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Οι Έλληνες χρεώνονται, οι Γερμανοί πληρώνουν, οι Αμερικανοί εισπράττουν! Ακριβέστερα, πνίγονται στα δάνεια εκατομμύρια Έλληνες φορολογούμενοι, πληρώνουν επίσης εκατομμύρια Γερμανοί φορολογούμενοι και εισπράττουν Αμερικανοί κερδοσκόποι! Αυτό αποκαλύφθηκε με θεαματικό τρόπο ότι είναι και η ουσία του κόλπου της επαναγοράς των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου. Έφριξαν οι πάντες όταν έμαθαν ότι ένας και μόνο κερδοσκοπικός αμερικανικός οίκος ονόματι Θερντ Πόιντ κέρδισε μέσα σε τέσσερις μήνες …μισό δισεκατομμύριο δολάρια αγοράζοντας και πουλώντας ελληνικά ομόλογα, ενώ θεωρητικά κερδίζει αυτή τη στιγμή άλλο ένα δισεκατομμύριο, έχοντας επενδύσει συνολικά μόλις 1 δις. δολάρια!

Η αθλιότητα της φιλανθρωπίας


ΠΗΓΗ: ΚΙΜΠΙ

 

Στη λέξη φιλανθρωπία υπάρχει μια βαθιά αντίφαση, στα όρια του οξύμωρου. Ο άνθρωπος είναι απλώς άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι φιλάνθρωπος. Όπως ο λύκος δεν μπορεί να είναι φιλόλυκος, ούτε η κότα φιλόκοτα και ο σκύλος φιλόσκυλος. Ο σκύλος, ναι, μπορεί να είναι φιλάνθρωπος, ως το κατεξοχήν κατοικίδιο που έχει μια σχεδόν αυτοκαταστροφική προσκόλληση στο είδος μας. Η κότα δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ φιλάνθρωπη, αν είχε μια ελάχιστη επίγνωση του προορισμού της ως σούπας ή κοκκινιστής. Η γάτα, αν και εξίσου προσκολλημένη στον άνθρωπο και τα ενδιαιτήματά του, δεν είναι φιλάνθρωπη. Είναι απλώς φίλαυτη. Κι επειδή αγαπάει τον εαυτό της περισσότερο από οτιδήποτε άλλο- αν μπορεί να αποκληθεί αγάπη το ένστικτο αυτοσυντήρησης που έχει κάθε ον-, συμβιβάζεται με την αναγκαστική συνύπαρξή της με τον άνθρωπο. Είναι μια κατεξοχήν φιλόγατα που συνδέεται με μνημόνιο κατανόησης με τον άνθρωπο, αν υποθέσουμε ότι η βάση της συνύπαρξής της μ’ αυτόν είναι να πιάνει ποντίκια ή να προσφέρει το σώμα της στην ανθρώπινη ανάγκη για τρυφερότητα και χάδι.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

SOS! Η ΔΟΣΗ ΔΙΔΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΚΑΘΕ ΙΧΝΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ!

ΜΕ ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ (ΕΚΤΡΟΠΗ!) Η ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ!

ΣΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ Ο,ΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ!
Άθλια και επαίσχυντη πράξη νομοθετικού περιεχόμενου 96 σελίδων δημοσιεύθηκε στις 12/12/2012 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η οποία φέρει την υπογραφή, εκτός του Α. Σαμαρά και του Κάρολου Παπούλια! Περιλαμβάνει όλες τις απαράδεκτες και ταπεινωτικές τροποποιήσεις που έγιναν στις δανειακές συμβάσεις του ελληνικού κράτους. Μεταξύ άλλων προβλέπει ομόλογα τιτλοποίησης περιουσιακών στοιχείων ως μέσο απαλλαγής από την καταβολή δόσεων, ενώ μόνο με πιστοποιητικό συμμόρφωσης θα μπορεί να γίνεται η εκταμίευση κάθε δόσης επαναγοράς χρέους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γ. Δελαστίκ: Καπιταλιστική Κυβέρνηση Κουίσλινγκ

ΤΟΥ Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Σοβαρότατες εξελίξεις στον πολιτικό, οικονομικό και τραπεζικό τομέα σημειώθηκαν την εβδομάδα που κύλησε. Στον οικονομικό τομέα η συγκυβέρνηση των συνεργατών των κατοχικών δυνάμεων των Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη, σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα των επικυρίαρχων της ΕΕ και του ΔΝΤ, πέρασε έναν φορολογικό νόμο που γδέρνει ακόμη περισσότερο κι από πέρυσι όλον τον ελληνικό πληθυσμό. Θα παρακολουθήσουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την πορεία είσπραξης των φόρων τόσο το 2013 όσο και το 2014, για να διαπιστώσουμε τι ποσοστό των καταλογισθέντων και των καταλογισθησόμενων φόρων θα εισπραχθεί, δεδομένου ότι οι πιο άγριοι κεφαλικοί φόροι της τουρκοκρατίας μοιάζουν με …φορολογικό παράδεισο μπροστά στη φορομπηχτική μανία του Σαμαρά και των άλλων «ληστών» της συγκυβέρνησης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Λ. Βατικιώτη: Η κρίση βαθαίνει κι επεκτείνεται στο βορρά

 Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έπρεπε κανονικά, αν ήθελε να είναι συνεπής με τις δεσμεύσεις της, να ζητωκραυγάζει από ενθουσιασμό και ικανοποίηση. Αφορμή ήταν τα επίσημα στοιχεία που ανακοινώθηκαν πρόσφατα για την πορεία του πληθωρισμού, την συγκράτηση του οποίου ο θεματοφύλακας του ευρώ έχει θέσει ως απόλυτη προτεραιότητα στην άσκηση νομισματικής πολιτικής. Με βάση λοιπόν τα μεγέθη της Ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, της Γιούροστατ, ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε από 2,5% τον Οκτώβριο σε ετήσια βάση μόνο κατά 2,2% το Νοέμβριο (απέχοντας πλέον μια ανάσα από τον πληθωρισμό στόχο του 2%). Ήταν μάλιστα ο μικρότερος ρυθμός αύξησης του πληθωρισμού την τελευταία διετία…
Αυτό είναι το επίτευγμα της κεντρικού πιστωτικού ιδρύματος που εδρεύει στην Φρανκφούρτη το οποίο προφανώς αφήνει παγερά διάφορη την πλειοψηφία της ελληνικής – και όχι μόνο – κοινωνίας, που επιμένει να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της σε πιο ουσιαστικά οικονομικά μεγέθη, εκ των οποίων τα περισσότερα αν όχι όλα συνηγορούν σε δύο συμπεράσματα: Πρώτο ότι η κρίση βαθαίνει και δεύτερο ότι ολοένα και περισσότερο πλήττει τις χώρες του κέντρου που μέχρι πρόσφατα κέρδιζαν από την κρίση των περιφερειακών χωρών – στην εμφάνιση της οποίας συνέβαλλαν σημαντικά. Τώρα έχει έρθει και η σειρά τους να πληρώσουν την κρίση, που επεκτείνεται προς βορά…