Πολιτική Ομάδα Παρέμβαση: Πρόταση για την δημιουργία ενός Αριστερού Μετώπου Νεολαίας

Πρόταση για την δημιουργία ενός Αριστερού Μετώπου ΝεολαίαςΗ ΧΩΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ…

Δύο περίπου χρόνια έχουν περάσει και το περίφημο «σχέδιο σωτηρίας από τη χρεοκοπία» με τις Δανειακές Συμβάσεις και τα πακέτα βοήθειας, τα πολλαπλά Μνημόνια και τα απανωτά μέτρα, που υπαγορεύτηκε από την τρόικα ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ και εφαρμόστηκε από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου – Παπαδήμου και τώρα από την κυβέρνηση Σαμαρά, κατάφερε να καταβαραθρώσει το ΑΕΠ κατά 20%, να συμπιέσει την αγοραστική δύναμη κατά 30%, να εκτινάξει την ανεργία στο 24% (στη νεολαία το ποσοστό αγγίζει το 50%). 

Το βάθεμα της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης με το 70% του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας, τα χιλιάδες λουκέτα σε μαγαζιά και μικρές επιχειρήσεις, είναι το βαρύ τίμημα της «δημοσιονομικής προσαρμογής» που επιβάλλεται από Βρυξέλλες – Βερολίνο για να συνεχίσει να εξυπηρετείται το αδηφάγο δημόσιο χρέος που συνεχώς διογκώνεται. Οι λιποθυμίες μαθητών από την ασιτία, το νέο κύμα αστέγων, τα συσσίτια, η αναζήτηση τροφής στα σκουπίδια, οι αυτοκτονίες-δολοφονίες συμπληρώνουν την εικόνα τουσύγχρονου κοινωνικού προβλήματος.

Το τελευταίο πακέτο των 11,5 δις ανατροφοδοτεί περαιτέρω τον ατέρμονο φαύλο κύκλο δόσεων – μέτρων – αποτυχιών – μεγαλύτερης ύφεσης – νέων μέτρων που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί μια ανάσα από την τυπική-επίσημη χρεωκοπία και την αναγκαστική στάση πληρωμών.

Το σχέδιο Ε.Ε και πολιτικού συστήματος προφανώς και δεν είναι η σωτηρία από τη χρεοκοπία ούτε η δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά η διέξοδος από την κρίση προς όφελος του κεφαλαίου και εις βάρος της ζωντανής εργασίας. Ακόμα και ίδιοι αναγνωρίζουν ότι ένα τέτοιο χρέος δεν πρόκειται ποτέ να ξεπληρωθεί, όσα PSI-κουρέματα και να γίνουν, τη στιγμή που ύφεση και ανεργία χτυπάνε κόκκινο. Όραμά τους είναι να οικοδομηθεί μια αγνώριστη Ελλάδα. Μια Ελλάδα εργασιακή έρημος, κοινωνικά και παραγωγικά κατεστραμμένη, «Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη», παράδεισος για το κεφάλαιο και πρότυπο προς εξαγωγή για την διέξοδο από την κρίση προς όφελος τους, με την συντριπτική ήττα των εργαζομένων. Μία νέα Ελλάδα, περιφέρεια της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Γερμανίας, οδηγός για μια νέα Ευρώπη που θα συναγωνίζεται το κοινωνικό και εργασιακό μοντέλο της Κίνας, της Ινδίας κοκ. Τα μνημόνια δημιουργούν το νέο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο, γκρεμίζουν τις κατακτήσεις του 20ου αιώνα, οικοδομούν ένα νέο ταξικό συσχετισμό.

Η συντελούμενη κοινωνική εξαθλίωση και εθνική ταπείνωση, η απελπισία αλλά και η αγανάκτηση του ελληνικού λαού έδωσαν σάρκα και οστά σε ένα μαζικό και πολύμορφο αντιμνημονιακό κίνημα με δεκάδες γενικές απεργίες, μαχητικούς εργατικούς και τοπικούς αγώνες, συγκεντρώσεις στις πλατείες και τις παρελάσεις, κινήσεις ανυπακοής και αντίστασης στα χαράτσια και τη φορομπηξία, συγκρότηση δικτύων αλληλεγγύης για την επιβίωση. Το κίνημα αυτό ανέδειξε τα αδιέξοδα της εφαρμοζόμενης πολιτικής, επιτάχυνε την απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος, αποσταθεροποίησε στιγμιαία την κυβερνητική σταθερότητα, δεν κατάφερε όμως να αναχαιτίσει την επίθεση γιατί δεν μπολιάστηκε με ένα ελπιδοφόρο, αναγκαίο και ρεαλιστικό πρόγραμμα – σχέδιο διεξόδου από την κρίση. Τα κομβικά ζητήματα του χρέους και του νομίσματος, της παραγωγικής αναγέννησης της οικονομίας, της πολιτικής εξουσίας τέθηκαν και αναδείχτηκαν αλλά δεν απαντήθηκαν πειστικά από κανένα φορέα. Η απαίτηση για ανατροπή και αλλαγή έβρισκαν ταβάνι όσο κανείς δε σήκωνε το γάντι και δεν επιτάχυνε τη διαδικασία πολιτικής αποσταθεροποίησης, όσο δεν απαντούσε στο «μετά ποιος και πώς». Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε εκλογικά σε κεντρικό επίπεδο αυτή τη διάθεση αλλαγής, απαντώντας στο «ποιος» με πρόταση για την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από μία κυβέρνηση της αριστεράς.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΝΗ!

Ένας νέος αντιμνημονιακός κύκλος αγώνων ανοίγει. Το αποτέλεσμα των εκλογών και η τρικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ που προέκυψε δημιούργησε έναν εύθραυστο συσχετισμό δύναμης. Από την μία έδωσε ανάσα ζωής και πολύτιμο χρόνο στις δυνάμεις του συστήματος για να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο και από την άλλη πάγωσε το ρεύμα ελπίδας που δημιουργήθηκε την προηγούμενη περίοδο. Μπορεί η κυβέρνηση επικοινωνιακά να καλλιεργεί ένα προφίλ αποφασιστικού προχωρήματος των «αναγκαίων» αλλαγών (νέα μέτρα, αποκρατικοποιήσεις κλπ) αλλά οι λύσεις γι΄ αυτούς είναι δύσκολες και πολλά πράγματα καθορίζονται από τα ευρωπαϊκά αδιέξοδα χωρίς να φαίνεται φως στο τούνελ, τουλάχιστον άμεσα. Η κρίση χρέους των χωρών του ευρωπαϊκού νότου βαθαίνει την ίδια στιγμή που η Ευρώπη κινείται σταθερά στο δρόμο της Γερμανοποίησης της.

Το διπλό πολιτικό πρόβλημα είναι: α)το πώς θα διώξουμε τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού και β)να οικοδομηθεί λαϊκό οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό σύστημα που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της πλειοψηφίας του λαού, τις ανάγκες του εργαζόμενου κόσμου. Όσο δε συγκροτείται και οργανώνεται αποτελεσματικά και νικηφόρα η λαϊκή οργή και αντίσταση με ταυτόχρονη ανάπτυξη μιας αξιόπιστης πρότασης για την επόμενη μέρα, ένα σχέδιο που πρέπει να ακολουθηθεί για να απαλλαγούμε από τα δυσβάσταχτα Μνημόνια που οδηγούν στην εξαθλίωση, ένας δρόμος ρήξεων που μια λαϊκή κυβέρνηση πρέπει να περπατήσει, το πολιτικό κενό θα διευρύνεται και θα βαθαίνει. Η λογική του ώριμου φρούτου και της αναμονής είναι επιζήμια για τα λαϊκά στρώματα που ασθμαίνουν, δίνει χώρο στη ναζιστική ΧΑ να εκμεταλλευτεί την κοινωνική εξαθλίωση και να προβάλλεται ως αντισυστημική δύναμη, τη στιγμή που αποτελεί το αγαπημένο παιδί και τη χρυσή εφεδρεία του συστήματος για τις δύσκολες μέρες που έρχονται.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΞΕΡΙΖΩΝΕΤΑΙ…

Η κατάσταση της νεολαίας -Ο ευαίσθητος κρίκος- Ο μεγάλος «απών»

Σε αυτήν τη σύνθετη κατάσταση έχει ιδιαίτερη σημασία η ενεργοποίηση του ευαίσθητου κρίκου της νεολαίας. Η νεολαία αποτελεί το ζωντανό πειραματόζωο για να δοκιμαστούν οι αλλαγές στην εργασία, για να εφαρμοστούν οι νόμοι που οδηγούν στην κινεζοποίηση. Το λεγόμενο Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης, η κατάργηση 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, η κατάργηση των συλλογικών και κλαδικών συμβάσεων, η συμπίεση του κατώτερου μισθού, στο στόχαστρό της έχει τη νέα γενιά, τη νέα βάρδια εργαζόμενων που θα αναζητήσει δουλειά αναγκαστικά και μόνο στον ιδιωτικό τομέα. Ταυτόχρονα, ο τεράστιος στρατός ανεργίας συμπιέζει συνεχώς προς τα κάτω μισθούς, δικαιώματα και κατακτήσεις.

Η πλήρης αποσύνδεση πτυχίου-εργασίας, η βίαιη φτωχοποίηση του νέου επιστημονικού δυναμικού, η ανάγκη για δουλειές του ποδαριού παράλληλα με τις σπουδές, περιμένουν όσους κατάφεραν να περάσουν σε κάποια σχολή. Όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που σκέφτονται, ή αναγκάζονται, να αναζητήσουν μια καλύτερη λύση στο εξωτερικό περισσότερο από ανάγκη, λιγότερο κυνηγώντας τους μύθους της ανέλιξης και του καριερισμού. Η Ελλάδα χάνει το πιο δυναμικό και ανήσυχο κομμάτι του πληθυσμού της.Ξεριζώνονται ζωές, στερεύει η χώρα. Αποστερείται ένα τεράστιο επιστημονικό δυναμικό που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια σχεδιασμένη παραγωγική και οικονομική αναγέννηση.

Ένα τείχος υψώνεται γύρω από τη νέα γενιά φαινομενικά ανυπέρβλητο. Από τη μία, οι νέες σχέσεις αποδιάρθρωσης της εργασίας σε μια χώρα-τσιφλίκι της τρόικας και του ΔΝΤ, της απόλυτης κυριαρχίας των Βρυξελλών, «Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη» του ΣΕΒ και των μεγαλοκαρχαριών του ληστρικού ξένου κεφαλαίου. Απ’ την άλλη, οι ανύπαρκτες δυνατότητες κοινωνικής και τυπικής μόρφωσης, στοιχειώδους ατομικού προγραμματισμού, η εξάρτηση από την οικογένεια, η πολιτιστική ασφυξία, η αδυναμία έκφρασης και δημιουργίας, η χειροτέρευση των όρων διαβίωσης.

Κι όμως, μέσα σ’ αυτό το ζοφερό περιβάλλον είναι δυνατή η αντιστροφή της κατάστασης. Η έλλειψη προοπτικής, η ανασφάλεια κι η αβεβαιότητα, τα αδιέξοδα που συνεχώς πολλαπλασιάζονται αποτελούν ταυτόχρονα μοχλούς ανακατατάξεων, κινημάτων, κοινωνικών εξεγέρσεων που μπορούν να ξεσπάσουν. Παρόλη την πολυδιάσπαση και τον κατατεμαχισμό που επιχειρείται, αυτό που σήμερα ενώνει τη μαθητική, τη σπουδάζουσα, την εργαζόμενη και την άνεργη νεολαία είναι η έλλειψη μέλλοντος και προοπτικής. Η αντίσταση στην επιχειρούμενη διαγραφή από τον κοινωνικό και πολιτικό χάρτη μπορεί να συσπειρώσει χιλιάδες νέους κάτω από έναν κοινό στόχο. Υπάρχουν οι όροι ώστε η νεολαία να μην αποδεχτεί τη μοίρα της, το ρόλο του αντικειμένου, του περιθωρίου αλλά να μετατραπεί σε υποκείμενο της ιστορικής εξέλιξης στην Ελλάδα, σε πρωταγωνιστή της ανατροπής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων πλάι στο λαϊκό κίνημα. Δεν θα μείνει στην ιστορία ως η «χαμένη γενιά».

Είναι εκκωφαντική η απουσία μιας μεγάλης κινητήριας ιδέας, ενός ρεαλιστικού σχεδίου διεξόδου από την κρίση που θα συνδέει τα ατομικά αδιέξοδα και την πάλη για ζωή και μέλλον με το κεντρικό πολιτικό πρόβλημα, θα οικοδομεί μια άλλη προοπτική, θα στρατεύει τη νεολαία στο δρόμο του αγώνα. Λείπει η αποτελεσματικότητα, η πεποίθηση ότι αν αγωνιστούμε μπορούμε να έχουμε υλικές νίκες και αλλαγές. Η κατάθλιψη και ο ατομισμός θα κυριαρχούν όσο δε συγκροτείται ένα φρέσκο και μαχητικό ρεύμα ιδεών και τρόπου ζωής που θα αντιπαλεύει τη μοιρολατρία και θα δείχνει έναν άλλο δρόμο κόντρα στη λογική «κάπως θα τη βολέψω, κάτι θα βρω να κάνω, δεν μας ακουμπάνε εμάς τα μέτρα». Η απουσία της νεολαίας στους μεγαλειώδεις αγώνες του τελευταίου διαστήματος έχει εξήγηση.

Η Δημόσια και Δωρεάν εκπαίδευση στη μέγγενη των Μνημονίων

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να εναρμονιστεί πλήρως με τη ζούγκλα της αγοράς εργασίας και τις νέες συνθήκες που επιβάλλουν τα Μνημόνια. Στόχος του νέου νόμου-πλαίσιο και των προωθούμενων αλλαγών η διάλυση του πανεπιστημίου ως μαζικού κοινωνικού χώρου, η διάλυση των γνωστικών αντικειμένων, η διαμόρφωση του νέου τύπου εργαζόμενου, η μετατροπή των ιδρυμάτων σε χώρο κερδοφορίας για το ιδιωτικό κεφάλαιο που θα παρέχει υπηρεσίες σ’ αυτούς που μπορούν να πληρώσουν. Θέλουν μια ολόκληρη γενιά αποδεκατισμένη, αμόρφωτη και αποπροσανατολισμένη, χωρίς δικαιώματα και διατεθειμένη να κάνει εκπτώσεις στην αξιοπρέπειά της για να επιβιώσει.

Οι μαζικές σπουδές πλέον θα είναι εικόνα από το παρελθόν, η πρόσβαση στο πανεπιστήμιο άπιαστο όνειρο μόνο για λίγους, η απόκτηση πτυχίου φορολογικό τεκμήριο για το ξεζούμισμα των ανέργων. Ο οικονομικός στραγγαλισμός της εκπαίδευσης, για να εξυπηρετηθούν οι δανειστές, σε συνδυασμό με το κούρεμα των αποθεματικών έχει οδηγήσει σε μαρασμό τα ιδρύματα που αδυνατούν να καλύψουν πλέον τις λειτουργικές τους ανάγκες. Με το σχέδιο Αθηνά θα καταργηθούν 150 σχολές πανελλαδικά. Το κόψιμο πολλών θέσεων από τις εστίες, τα δίδακτρα που θα κληθούν να πληρώνουν οι «αιώνιοι», τα συγγράμματα που πλέον δεν θα διανέμονται είναι μόνο μερικά θέματα πάνω στα οποία μπορεί να συσπειρωθεί κόσμος και να δώσει μάχες.

Η πάλη ενάντια στην αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αποκτά μεγάλη σημασία στο βαθμό που μπορεί να ξεκλειδώσει ευρύτερες κινηματικές διαδικασίες. Ενότητες δυνάμεων – που την επόμενη περίοδο θα είναι εξαιρετικά σημαντικές – μπορούν να δημιουργηθούν πάνω σε συγκεκριμένες αιχμές της μεταρρύθμισης (π.χ. δίδακτρα, συγγράμματα) που φαίνεται να ανοίγουν με επιθετικό τρόπο από την κυβερνητική πλευρά. Η οπτική μας πρέπει να είναι στραμμένη σε αντιστάσεις και κινητοποιήσεις που μπορούν και πρέπει να ξεδιπλωθούν την επόμενη περίοδο στην εκπαίδευση. Τα θέματα πρέπει να αντιμετωπιστούν με όρους επιβίωσης των φοιτητών.

ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Το βασικό πρόβλημα των φοιτητών και της νεολαίας δεν είναι άλλο από το κεντρικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας, η ανάγκη θετικής υπέρβασης της σημερινής κρίσης προς όφελος του λαού και των εργαζομένων. Η ανεργία που πλήττει όλη την κοινωνία αλλά ειδικότερα την νεολαία είναι αυτή που σκεπάζει τα όποια όνειρα και στόχους της νέας γενιάς.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, βοά η ανάγκη δημιουργίας ενός αριστερού μετώπου στους φοιτητικούς χώρους που θα στρατεύει και θα διαπαιδαγωγεί κόσμο από την σκοπιά του αγώνα, θα βλέπει τον εαυτό του ως κομμάτι ενός ευρύτερου λαϊκού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου, θα ζυμώνει την ανάγκη διαφορετικής πορείας για τον λαό και την χώρα, θα προβάλλει ένα μεταβατικό πρόγραμμα διεξόδου απ’ την κρίση, θα υπερασπίζεται την δημόσια και δωρεάν παιδεία, θα αντιπαρατίθεται με την παγκοσμιοποίηση και τον ιμπεριαλισμό προβάλλοντας την αναγκαιότητα ενός άλλου συστήματος, θα παίρνει πρακτικές πρωτοβουλίες για την αντίσταση και την αλληλεγγύη ως απάντηση στο πρόβλημα της επιβίωσης, θα αντιστέκεται στον φασισμό και στην επικίνδυνη άνοδο του στους κόλπους της νεολαίας. Ένα αριστερό μέτωπο νεολαίας που θα ενώνει τις δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς και θα έχει μαζική απεύθυνση και δράση. Συγκεκριμένα πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις να συμβάλλουμε στην οικοδόμηση ενός αριστερού μετώπου νεολαίας που θα συγκροτεί και οργανώνει την αντίσταση και θα αναδεικνύει την προοπτική και την διέξοδο πάνω στους εξής άξονες και στόχους:

1. Υπάρχει άλλος δρόμος, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει προοπτική. Μπορεί να υπάρξει άλλος δρόμος έξω από τα δεσμά του χρέους και του ευρώ. Να αναδείξουμε την δυνατότητα μιας διαφορετικής πορείας για τη χώρα με απαλλαγή από τα μνημόνια και την τρόικα. Με παύση πληρωμών και έξοδο από την ευρωζώνη, με παραγωγική ανασυγκρότηση. Με αξιοπρέπεια και δουλειά για την νεολαία, χωρίς φτώχεια κι ανεργία, για να μην αναγκαζόμαστε να μεταναστεύουμε. Όχι μόνο μπορεί να υπάρξει ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας σε ρήξη με τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και χωρίς εξάρτηση και υποτέλεια αλλά είναι και μονόδρομος για να φανταστούμε ένα καλύτερο μέλλον. Να πάμε κόντρα σε ένα γενοκτονικό σύστημα που σαν προϋπόθεση επιβίωσης και αναπαραγωγής έχει τη θυσία της νέας γενιάς στο βωμό του κέρδους.

2. Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους. Δωρεάν σίτιση, στέγαση, μετακίνηση, βιβλία. Κανένας φοιτητής να μην παρατήσει τις σπουδές του. Πανεκπαιδευτικό μέτωπο για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Να μην πληρώσουν τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ την κρίση, να επιστραφούν τα κλεμμένα αποθεματικά των ιδρυμάτων. Όχι στο σχέδιο Αθηνά, να μην κλείσει κανένα ίδρυμα, να μην συγχωνευτούν σχολές. Να μην φορτωθεί το κόστος των συγγραμμάτων στους φοιτητές, να μην επιβληθούν δίδακτρα. Οι πανεπιστημιακοί και οι διοικήσεις των ιδρυμάτων να πάρουν έμπρακτα ενεργή θέση στο πλευρό των φοιτητών, υπεράσπισης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και διεκδίκηση σίτισης – στέγασης – μετακίνησης. Να μην εφαρμοστεί ο νόμος-πλαίσιο. Όχι στο νέο σχολείο της αγοράς και της αμάθειας-ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

3. Ενάντια στη φασιστική απειλή. Αποκάλυψη του επικίνδυνου και σκοτεινού ρόλου της Χ.Α. ως το μακρύ χέρι και χρυσή εφεδρεία του συστήματος. Συνολική αποκάλυψη και αντιπαράθεση με τον φασισμό. Καμιά ανοχή, καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση, καμιά αποδοχή του φασισμού. Η ιστορία διδάσκει πως σε περιόδους κρίσης τα φασιστικά μορφώματα αναπτύσσονται έχοντας ως στόχο την διαιώνιση αυτού του ίδιου συστήματος με πολύ πιο άγρια και επιθετική μορφή. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να εμφανιστούν και να κερδίσουν ακροατήρια μέσα στους φοιτητικούς χώρους ακροδεξιές – φασιστικές απόψεις

4. Η νεολαία δύναμη κρούσης του λαϊκού κινήματος – Πρωταγωνιστής για ένα λαϊκό μέτωπο διεξόδου από την κρίση. Το αριστερό μέτωπο νεολαίας πρέπει να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως κομμάτι ενός ευρύτερου λαϊκού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου που διεκδικεί μια διαφορετική πορεία για την χώρα ενάντια στην τρόικα και στα μνημόνια με έναν οργανωμένο λαό που διεκδικεί και υπερασπίζεται το δικαιώματα του στη ζωή. Η νεολαία οφείλει να πρωταγωνιστήσει στον αγώνα για ζωή και εργασία, οφείλει να πυροδοτήσει ένα νέο μεγάλο λαϊκό ξεσηκωμό που θα βάλει φρένο στην καταστροφή της κοινωνίας και θα χαράξει νέους δρόμους και προοπτικές για την χώρα.

5. Ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Για ένα σύγχρονο αντισυστημικό – αντιιμπεριαλιστικό φοιτητικό κίνημα-ατμομηχανή του λαϊκού κινήματος στον αγώνα για κατάργηση των Μνημονίων, για ανατροπή της κυβέρνησης και εκδίωξη της τρόικα. Με δομές που δε θα καταπνίγουν την πρωτοβουλία και συμμετοχή του φοιτητόκοσμου αλλά θα είναι πραγματικά κύτταρα οργάνωσης, αντιπαράθεσης και συλλογικής πάλης. Με απλοποιημένες διαδικασίες και αντιγραφειοκρατική λειτουργία κόντρα στη σημερινή διάλυση και τον εκφυλισμό.

6. Ενάντια στον εργασιακό Μεσαίωνα που επιβάλλουν – Για το δικαίωμα στην εργασία. Για μια άλλη ανάπτυξη κόντρα στην παραγωγική διάλυση και ερήμωση, κόντρα στην ανεργία, με γνώμονα την διασφάλιση των εργατικών και λαϊκών αναγκών, με μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους που θα εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση. Κατάργηση των Μνημονίων και όλων των αντιδραστικών διατάξεων και νομοθετημάτων που ξηλώνουν τις εργατικές κατακτήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Ενάντια στο Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης, την κατάργηση των κλαδικών και συλλογικών συμβάσεων, το πετσόκομμα του κατώτερου μισθού. Κατάργηση κάθε μορφής μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, δουλειάς με μπλοκάκι – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Πτυχία που θα διασφαλίζουν επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα

Το αριστερό μέτωπο νεολαίας θα πασχίζει με όλες του τις δυνάμεις για ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, με πρωτοβουλίες και πράξη, όχι με αναλύσεις και βαθυστόχαστες θεωρίες:

  • ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Απέναντι στο νέο πακέτο μέτρων, για να μην περάσουν τα δίδακτρα και η κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων. Για να καταργηθεί ο νόμος-πλαίσιο. Για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Για το δικαίωμα σε μόρφωση-δουλειά-ζωή. Για να μη γίνουμε δούλοι και μετανάστες στον 21οαιώνα. Με κάθε μορφή και μέσο πάλης για την ανατροπή της τρικομματικής συγκυβέρνησης, των Μνημονίων και των Δανειακών Συμβάσεων. Με την επίγνωση ότι αν δεν μοιραστούμε κοινούς αγώνες με την υπόλοιπη νεολαία και τους εργαζόμενους, θα μοιραστούμε κοινές ήττες, οδυνηρές. Έχοντας κατά νου ότι δεχόμαστε συνολική επίθεση και πρέπει να δώσουμε συνολική απάντηση, κανένας δεν μπορεί να σωθεί από μόνος του. Ότι αν θέλουμε να αλλάξουνε τα πράγματα στη ζωή μας, πρέπει να δοθεί διέξοδος σε επίπεδο χώρας και οικονομίας, ρηξικέλευθες απαντήσεις στο θέμα του χρέους και του νομίσματος. Ότι ακόμα και να μην έχουμε άμεσες νίκες και αποτελέσματα, τουλάχιστον θα βάλουμε ένα φρένο στην επίθεση που δεχόμαστε. Ο ατομισμός, η μοιρολατρία και ο ωχαδερφισμός θα τους ανοίγει περισσότερο την όρεξη για να ισοπεδώσουν τα πάντα.
  • ΟΡΓΑΝΩΣΗ Σε κάθε πόλη και σχολή, σε όλα τα έτη να φτιάξουμε πυρήνες αντίστασης, επιτροπές ενημέρωσης και αποκάλυψης, πρωτοβουλίες αγώνα που θα παρακινούν στη δράση. Να ζωντανέψουμε τους φοιτητικούς συλλόγους και τις συνελεύσεις κόντρα στον εκφυλισμό, τη διάλυση και τη γραφειοκρατία του υπαρκτού συνδικαλισμού. Με εκδηλώσεις, συζητήσεις, προβολές, συναυλίες να περάσουμε το μήνυμα της αντίστασης. Έχουμε ανάγκη από ένα νέο φοιτητικό κίνημα, δύναμη κρούσης του λαϊκού κινήματος. Να ενωθούμε και να δράσουμε από κοινού με τους καθηγητές και τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Να συντονιστούμε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, τα σωματεία, τις λαϊκές συνελεύσεις και τα δίκτυα αλληλεγγύης για την ανατροπή της κυβέρνησης, των Μνημονίων και των Δανεικών Συμβάσεων, για τη ζωή και το μέλλον. Να πρωτοστατήσουμε στην αναγέννηση και ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος.
  • ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Ως προϋπόθεση για να μείνουμε όρθιοι και να αντισταθούμε. Να οργανώσουμε δομές αλληλεγγύης για να μη μείνει κανένας συμφοιτητής μας χωρίς σίτιση, στέγαση, βιβλία, να μην αναγκαστεί να παρατήσει τις σπουδές επειδή δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Να ενισχύσουμε τις επιτροπές γειτονιάς και οποιαδήποτε μορφή αλληλεγγύης. Κανένας μόνος του στο δύσκολο χειμώνα που έχουμε μπροστά μας.

Ένα τέτοιο Μέτωπο λείπει σήμερα. Η πρότασή μας δεν αφορά την ενότητα της αριστεράς σε ένα μέσο όρο συμφωνίας που θα βάζει τις διαφωνίες και τα κρίσιμα ζητήματα κάτω από το χαλί. Δεν αφορά επίσης μια πρόταση κοινής δράσης στα κοινωνικά μέτωπα ή στο κίνημα, που θεωρούνται εκ των ουκ άνευ. Αφορά όμως μια ανώτερη ενότητα-δέσμευση πολύμορφων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της νεολαίας, που συνασπίζονται κάτω από ενιαίους στόχους, σκοπούς, πρόγραμμα, πολιτικό κέντρο, οργανωτική δομή, και την ίδια στιγμή διατηρούν την ιδεολογική και οργανωτική τους αυτονομία, «ενότητα και πάλη».

Στο Μέτωπο συμμετέχουν ισότιμα πολιτικές οργανώσεις, παρατάξεις, σχήματα, πολιτικές τάσεις και ρεύματα, φοιτητικοί σύλλογοι, επιτροπές, πρωτοβουλίες αγώνα, πολιτιστικές κινήσεις, στέκια νεολαίας, διαδικτυακά εγχειρήματα, εφημερίδες κ.ά που συμφωνούν με το πρόγραμμα και τις αρχές του. Το Μέτωπο έχει επίσης τη δική του αυτόνομη λειτουργία, τις δικές του δομές: σε επίπεδο πανελλαδικό, ανά πόλη, ανά σχολή με συνδιάσκεψη, σύσκεψη, συνελεύσεις αντίστοιχα. Οι συνελεύσεις αποτελούν το κύτταρο του μετώπου σε κάθε χώρο που σπουδάζει ή εργάζεται η νεολαία, προωθούν τις ιδέες του, παίρνουν πρωτοβουλίες αντίστασης και αλληλεγγύης. Μέλος του Μετώπου μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε νέος, φοιτητής, σπουδαστής, μαθητής, εργαζόμενος, άνεργος που αποδέχεται το πρόγραμμα και τις αρχές λειτουργίας του.

Τα παραπάνω είναι ενδεικτικές προτάσεις για τη μορφή που θα μπορούσε να πάρει στην πράξη ένα Αριστερό Μέτωπο Νεολαίας. Το βασικό είναι η πολιτική βούληση και συμφωνία στην αναγκαιότητα οικοδόμησής του. Γι’ αυτό καλούμε όλες τις οργανωμένες δυνάμεις τους φίλους και τους ψηφοφόρους της φοιτητικής αριστεράς (ΚΝΕ-ΠΚΣ, ΕΑΑΚ, Αριστερή Ενότητα) να πάρουν θέση.Κυρίως όμως απευθυνόμαστε στον κόσμο της βάσης, τους ανένταχτους αγωνιστές, τους απλούς φοιτητές εκτός οργανώσεων – παρατάξεων που αγωνιούν για την εξέλιξη των πραγμάτων και τη δραματική κατάσταση της νεολαίας και του λαού. Αν οι ηγεσίες ολιγωρούν και είναι αναντίστοιχες των ιστορικών στιγμών, να τις υπερβούμε και να επιβάλουμε τα δίκαιά μας. Η ανάγκη πρέπει να γίνει ιστορία.

απόντες και παραιτημένοι

ή

παρόντες και εξεγερμένοι;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: